Landzeilen op Zeeburgereiland in Amsterdam

door: Marc Hoeben | 3 november 2016

Het gaat hard en het is laag bij de grond, waardoor de sensatie van snelheid nog eens wordt vergroot. Landzeilen – ook wel strandzeilen – moet eigenlijk iedereen een keer geprobeerd hebben, vinden de mensen van Wind ’n Wheels, dat op een terrein van 3,6 hectare op het Zeeburgereiland in de gemeente Amsterdam de adrenaline door het lijf wil laten gieren.

Achter het concept van Wind ’n Wheels zitten Rutger Eltink en Guido van Rijn. Sinds drie jaar benutten ze de randstedelijke locatie, met de gemeente Amsterdam hebben ze ‘in principe’ een gebruikersovereenkomst van tien jaar, dus tot 2023. Van Rijn: “Maar we zijn nu toch in gesprek over een andere locatie, omdat de gemeente nieuwe bouwplannen heeft voor dit terrein.”

Prijsvraag
Juist vanwege het wegvallen van bouwplannen bedacht de gemeente een ‘open inschrijving’ voor ondernemers met leuke ideeën voor een tijdelijke invulling. Van Rijn: “Wij hoorden vrij laat van die prijsvraag. Maar we waren al in gesprek met de gemeente Haarlemmermeer voor iets vergelijkbaars en hadden daardoor al een uitgewerkt plan. Van de 38 inzendingen mochten er enkelen in Amsterdam een presentatie doen en daar zaten wij bij. Dat ging goed en toen hebben we de toezegging gekregen.”

Daarmee kon Wind ’n Wheels opgetuigd worden, als een soort afronding van een veel langer lopend verhaal. Dat verhaal begon voor de inmiddels 45-jarige Van Rijn met zijn jeugd als zoon van het echtpaar achter een zeilschool op de Kagerplassen in Zuid-Holland, de Watersport Academy De Kaag. “Mijn vader heeft de zeilschool in 1952 opgericht. In de winter, als het rustiger was, organiseerde hij altijd wintersportreizen en gaf hij skiles. Ik ging dan vaak mee, het is mij op die manier met de paplepel ingegoten. Op een gegeven moment werd het snowboarden geïntroduceerd. Mijn vader vroeg of dat niks voor mij was. Zo werd ik één van de eersten die ging snowboarden.”

Wedstrijdsport
Van Rijn ging het niet zomaar doen. “Ik stortte mij er volledig op en stapte de wedstrijdsport binnen. Dat had ik daarvoor nooit meegemaakt, maar deze sport was nog klein en het was min of meer vanzelfsprekend. Ik ben er gewoon ingerold.”

Van het een kwam het ander. Van Rijn, met een achtergrond aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding in Amsterdam, raakte later gefascineerd door freestyle skiën. Om precies te zijn: in het onderdeel aerials, waarbij spectaculaire capriolen in de lucht worden gemaakt, na een aanloopje over een steile schans. “Ik vond turnen, het maken van salto’s ook leuk. Zo sprak dit me ook aan. Ik wilde het eerst alleen voor de lol doen, maar ook dit was een klein wereldje en voor ik het wist ging ik voor wedstrijden heel Europa door.”

Van Rijn houdt, kortom, wel van een sportieve uitdaging. Na zijn actieve loopbaan nam hij met zijn vrouw de zeilschool van zijn ouders over. “Wij wonen hier aan het water van de Kagerplassen en daar wordt, als het genoeg heeft gevroren, aan ijszeilen gedaan. Dat is echt een machtige beleving. Je hebt weinig wind nodig, je hebt weinig weerstand en gaat daardoor al snel heel hard.”

Kwakkelwinters
Een lekker gevoel, een ervaring die hij wel vaker wilde hebben. Maar het probleem: te vaak kent Nederland kwakkelwinters. “Ik denk dat je het ijszeilen hier misschien maar één keer per drie jaar kunt doen.”

Hij begon – en dat doet hij nog steeds – reizen naar Zweden te organiseren voor het ijszeilen. “En toen vroeg één van mijn kennissen of ik niet eens op het strand wilde komen kijken. Want daar kon je met een karretje met een zeil aan strandzeilen doen. Dat was in april 2002, in IJmuiden. Zagen we allerlei hightech dingen, terwijl bij ijszeilen, dat je op ijzers doet, altijd een heel klassiek model werd gebruikt. Binnen een half uur had ik zo’n ding voor het strand gekocht, later ben ik naar Terschelling gegaan. Dat is fantastisch, daar is echt één van de mooiste plekjes voor strandzeilen. Je kunt er kilometers lang vol gas geven langs de kust.”

Strandzeilers
Zo broeide het idee, samen met Rutger Eltink, om naast de winterse tripjes naar Zweden in de rest van het jaar wat met de strandzeilers op het vasteland te doen. “De eerste gedachte was om dat op Terschelling te gaan doen. De eigenaar van de school daar, Hans Blanken, wilde stoppen. Hij had het gevoel dat de markt verpest werd door een nieuw wagentje, de Blokart, waarmee marketingbureautjes een funervaring presenteerden en als paddenstoelen uit de grond schoten. Hans pakte het met een grotere wagen anders aan. Hij gaf een cursus voor een hele dag. Maar dat bleek dus niet meer rendabel.”

Van Rijn en Eltink namen tien wagens in de zogeheten promoklasse over. “Het echte werk. We organiseerden weekendjes naar Terschelling, iedereen vond het te gek. In die dingen kun je 80, 90 kilometer per uur over het zand, terwijl je laag boven de grond zit. Dat geeft echt het gevoel van een kart. Heel gaaf. Maar we wilden ook meer. Ik was al eens in Nieuw-Zeeland geweest, daar zag ik ze het op een grasveld doen. Ik dacht: het kan ook in de polder. Dan heb je ook niet dat gezeur van eb en vloed.”

Zo ging hij het gesprek met de gemeente Haarlemmermeer aan, om uiteindelijk in Amsterdam te belanden. Van Rijn, die zelf nog twee jaar terug heeft meegedaan aan de wereldkampioenschappen landzeilen in de Verenigde Staten (“geweldige ervaring, met driehonderd man in campertjes in de woestijn”), zegt dat de zaken goed lopen. Een clinic kost 32,50 euro, een wagentje huren kost 15 euro per uur en voor een halve dag 27,50 euro. Voor 200 euro kun je het jaar rond aan landzeilen doen.

“Een ondernemer is er nu ook bij, met horeca. We verhuren ook elektrische skateboards, voor als er geen wind is. En we hebben een gedeelte van het terrein verhuurd aan een bedrijf dat elektrisch motorcrossen aanbiedt. Veel klanten komen uit de regio Amsterdam. Vaak zijn het ook groepen van bedrijven of gezinnen met jonge kinderen. Vanaf een jaar of zeven is het mogelijk om bij ons aan landzeilen te doen. Het gaat, door de iets beperkte ruimte van het terrein, ook wat minder hard dan op het strand. Ik denk tot snelheden van zo’n 40 kilometer per uur.”

Voor meer informatie: windnwheels.nl