LadyLift gaat fietsen voor maandverband in Afrika

door: Leo Aquina | 16 januari 2014

“Maandverband is een probleem”, zegt Lotte Grotenbreg. “Er wordt de laatste jaren veel gedaan aan vrouwensport in Afrika, maar vrouwen in Ghana kunnen vijftig dagen per jaar niet sporten. Ze hebben simpelweg de middelen niet om tijdens de menstruatie te sporten.” Samen met Brit Schram en Maud Wedman richtte ze Stichting LadyLift op. Met die stichting willen de dames, die op dit moment in het laatste jaar van hun studie Sport Management & Ondernemen zitten, ervoor zorgen dat menstruatie voor Ghanese vrouwen niet langer een belemmering hoeft te zijn om te sporten. Daarvoor hebben zij geld nodig en dat willen zij voor een deel ophalen met een sponsortocht op de fiets van Amsterdam naar Accra.

“Maandverband is in Afrika duurder dan eten. Het grootste gedeelte van de mensen heeft er gewoon het geld niet voor”, aldus Grotenbreg. “Dat komt omdat er geen maandverband wordt gemaakt in Afrika. Het moet altijd worden geïmporteerd en daardoor is het peperduur.”

De dames van Ladylift willen dat ondervangen door zelf een maandverbandfabriek op te zetten in Ghana. “Als wij het daar zelf produceren, kunnen we het een stuk goedkoper aanbieden.”

Brit Schram kwam op het idee voor de fabriek tijdens een studiereis naar Kenia in het tweede jaar van haar opleiding SM&O aan de Hogeschool van Amsterdam. “Ze zag dit probleem en eenmaal terug in Nederland heeft zij in het kader van de opleiding een ondernemingsplan geschreven. Maud en ik waren enthousiast en wij hebben ons daarbij aangesloten. Maud en Brit zijn afgelopen jaar ook samen in Ghana geweest om informatie te verzamelen.”

Tamponpoepen
Voor het opzetten van een maandverbandfabriek in Ghana heeft Stichting LadyLift 150.000 tot 200.000 euro nodig. Met Alpe DuZes als inspiratie kwamen de dames op het idee een fietstocht te organiseren van Amsterdam naar Accra. In eerste instantie wilden zij het sponsorevenement in de zomer van 2014 organiseren, maar dat bleek te kort dag.

“Wij zitten in het laatste jaar van onze studie en ook voor de deelnemers bleek het geen haalbare kaart om op zo’n korte termijn sponsors te zoeken”, aldus Grotenbreg. “We hebben daarom besloten het evenement op te schuiven naar de zomervakantie van 2015.” LadyLift heeft op dit moment nog helemaal geen geldschieters. “We werken nu hard aan het herschrijven van ons ondernemingsplan, we zoeken naar geldschieters en we werken aan naamsbekendheid. Op de SM&O Summit in december 2013 hebben we in dat kader een stand gehad waar mensen konden tamponpoepen, met een knipoog naar spijkerpoepen. Zo konden we op een ludieke manier aandacht krijgen.”

Roparun en Alpe DuZes
De fietstocht van LadyLift is een kruising tussen de Roparun en Alpe DuZes. LadyLift mikt op vijftien deelnemers die verdeeld over drie teams in estafettevorm zullen fietsen. Ieder team rijdt acht uur, zodat de karavaan 24 uur per dag vooruit gaat. De fietsers worden begeleid door een bus, waarin de deelnemers die op dat moment niet op de fiets zitten kunnen eten en slapen. LadyLift wil op die manier in zes weken van Amsterdam naar Accra fietsen, waar het Onafhankelijkheidsplein de eindbestemming is.

“Dat vonden we een mooie symbolische plek als einddoel”, aldus Grotenbreg. De tocht is niet van gevaren ontbloot. “In Afrika zullen we niet 24 uur per dag fietsen, want dat is te gevaarlijk. We hebben ook een zo veilig mogelijke route uitgezocht. We gaan bijvoorbeeld niet door Mali, maar we houden zo veel mogelijk de kust aan. Alle landen zijn in principe veilig, alleen Mauretanië zou een probleem kunnen vormen. Als het nodig is, stappen we daar van de fiets en rijden we er in één keer met de bus doorheen. Dat moeten we nog onderzoeken en op dat gebied willen we nog informatie inwinnen bij het ministerie van Buitenlandse Zaken.”

Eerste steen
Alpe DuZes heeft een anti-strijkstokbeleid. Desondanks kwam de organisatie afgelopen jaar in opspraak vanwege declaratiegedrag van een medeoprichter. Hoe garandeert LadyLift dat al het opgehaalde sponsorgeld ten goede komt aan het project? “Op voorhand moeten de mensen dat gewoon geloven. Wij zijn drie studenten die niets te verliezen hebben. We verdienen helemaal niets aan LadyLift en voorlopig moeten we er gewoon bij werken om in ons levensonderhoud te voorzien. Uiteindelijk is het natuurlijk wel de bedoeling dat we een bedrijf neerzetten in Ghana dat zichzelf kan bedruipen. Maar dan komen wij daar gewoon op de loonlijst. Wij zijn er niet op uit om er miljoenen mee te gaan verdienen.”

Met de fietstocht van Amsterdam naar Accra hopen de dames drieduizend euro per deelnemer op te halen, zo’n 45.000 euro in totaal. Daarmee zou Ladylift ongeveer een derde van de opstartkosten van de fabriek in Ghana binnen hebben. “We hopen binnen drie tot vijf jaar de eerste steen te kunnen leggen”, zegt Grotenbreg.

Voor meer informatie: Facebook