Gymles in Marokkaans bergdorp door Nederlands initiatief

Gymles is niet overal ter wereld even vanzelfsprekend, laat staan dat scholen speciale sportdagen organiseren. Met een beetje Nederlandse assistentie kan daar wellicht verandering in komen. Irene de Jong is sportcoördinator van een buitenschoolse opvang in Baarn, maar heeft een bredere blik op de wereld. Na een succesvol project in Istanbul hoopt ze nu kinderen uit een Marokkaans bergdorp aan het sporten te krijgen.

Ait Iddir, dat is naam van het in het Atlasgebergte gelegen plaatsje waar De Jong volgende maand naar afreist. Liefst doet ze dat in een afgeladen auto, vol met sportkleding en -materiaal. Voorzieningen zijn er nauwelijks, maar De Jong heeft er vertrouwen in dat ze de schoolgaande kinderen daar een voor hen unieke sportdag kan voorschotelen. Dat vertrouwen is deels gebaseerd op een goed verlopen soortgelijk project, afgelopen oktober in Istanbul. Samen met een Turkse collega van de buitenschoolse opvang zette ze voor vijftig kinderen uit een weeshuis een dag val sportactiviteiten op touw. “Toen ik eenmaal terug was, zei een vriend tegen mij half gekscherend dat na de Turkse kinderen nu die uit Marokko aan de beurt waren.”

Sportonderwijs in Marokko geen prioriteit
De Jong ging de uitdaging aan en nam contact op met een Marokkaanse vriend. “Het is een jongen uit de woestijn die goed weet wat er speelt en wie waar behoefte aan heeft. Ik moet kunnen varen op zijn oordeel, want ik doe dit project alleen en kan niet een paar keer op en neer om alvast poolshoogte te nemen.” Uiteindelijk viel het oog van De Jong en haar contactpersoon in Marokko op een school in Ait Iddir met ongeveer honderd leerlingen. Voor veel van de kinderen zal de dag een bijzondere ervaring zijn. “Vooral omdat ze slechts zelden sporten. Voor meisjes geldt dat nog weer sterker dan voor jongens, die ongetwijfeld nog wel eens op straat zullen voetballen. Toch zal het ook voor hen wel even wennen zijn, want sport en school is daar een ongewone combinatie. Het belang van goed onderbouwd sportonderwijs wordt nog niet echt erkend, heeft in Marokko geen prioriteit.”

Dat gym geen vast onderdeel is van het lesprogramma is deels te verklaren uit het feit dat het ontbreekt aan de middelen. Voorzieningen zijn er nauwelijks. Op de school in Ait Iddir hangt slechts een kapot volleybalnet. Daarnaast zijn er maar weinig docenten die belang hechten aan bewegingsonderwijs. De Jong: “De leraar met wie ik samen de sportactiviteiten ga uitvoeren, ziet dat anders. Hij wil wel een gymles aanbieden, maar hij heeft er de spullen niet echt voor. Die sterke wens is voor mij van belang geweest bij de keuze voor juist deze school.”

Met dank aan oud-hockeyer Jacques Brinkman
Om ervoor te zorgen dat de sportdag meer is dan een eenmalige impuls, zamelt De Jong net als voor het project in Istanbul spullen in. Ze denkt aan verschillende ballen, pompen, slagknuppels en hockeysticks. Daarvan heeft ze er overigens al een aantal binnen na een gift van oud-hockeyer Jacques Brinkman. Voor overige zaken zet ze haar netwerk in. “Mijn grote voordeel is dat ik hier in Baarn wel vaker dingen organiseer. Mensen kennen mij en weten dat ik de meeste zaken voor elkaar krijg. Ik ga er honderd procent voor.”