Groningse Sportdorpen creëren een ‘online sportcommunity’

In 2008 startte in de provincie Groningen de proeftuin ‘Sportdorp’. Vanaf dat moment werden vier krimpende bevolkingskernen door sportkoepel NOC*NSF en Huis voor de Sport Groningen ondersteund om lokaal sportaanbod te vernieuwen en door verbreding meer doelgroepen te bereiken. Dit voorjaar loopt de Proeftuinfase af, dus maken de Sportdorpen zich klaar om op eigen benen te staan.

Voor de dorpen zal er vanaf 1 mei 2011 het nodige veranderen. Terwijl zij nu nog kunnen rekenen op een betaalde kracht die de afzonderlijke dorpen zestien uur per week helpt met het opzetten van nieuwe sportactiviteiten, kunnen zij voortaan alleen nog aanspraak maken op strategische ondersteuning vanuit Huis voor de Sport Groningen. Het is dus de vraag hoe de dorpen het wegvallen van de operationele ondersteuning van een Sportdorpmanager zullen gaan opvangen. Budget om concepten te ontwikkelen en te testen is gelukkig er nog wel. “De dorpen werken op dit moment aan de oprichting van een coöperatieve vereniging of stichting die het resterende activiteitenbudget in beheer heeft”, zegt Janne Kuipers, binnen Huis voor de Sport Groningen als projectmedewerker betrokken bij Sportdorp. “Er is bewust financieel wat ruimte over voor de clubs om direct ná de proeftuinfase te blijven vernieuwen en niet meteen in het diepe gegooid te worden. Overigens is het met nadruk wel de bedoeling dat ook nieuw sportaanbod uiteindelijk zonder ondersteuning kan draaien.”

Hoewel de effecten van de proeftuin nog niet duidelijk zijn – momenteel voert Huis voor de Sport Groningen een één-meting uit – twijfelt Kuipers niet aan het slagen van de Sportdorpen. Hij wijst onder meer op nieuwe sporten als Nordic Walking en Stuitbal die door de verenigingen zijn geïntroduceerd. Bovendien vinden er ook op grotere schaal activiteiten plaats buiten de vereniging. Kuipers: “Dan gaat het om bijvoorbeeld senioren die door een module bij een club zo enthousiast zijn geworden dat ze elkaar nu op eigen initiatief opzoeken om een rondje hard te lopen. Of dat in cijfers is uit te drukken valt te bezien, maar dat er een invloed is vanuit het project is zeker.”

Om het contact met de doelgroep na de proeftuinfase te onderhouden en verder uit te breiden zetten de dorpen in op het creëren van een lokale ‘online sportcommunity’. Daarmee is een centrale plek gecreëerd waar alle informatie rondom Sportdorp te vinden is en waar inwoners met al hun vragen terecht kunnen. “Een Sportdorp-website werkt beter dan een gemeentegids waar meestal niet meer in staat dan een telefoonnummer en adresgegevens. Mensen hoeven bovendien niet de websites van alle verenigingen te bekijken voor het sportaanbod”, aldus Kuipers. Hij vertelt verder dat er tijdens de proeftuinfase enquêtes zijn gehouden onder de inwoners van de dorpen. “Verenigingen kunnen straks met een druk op de knop zien aan welke sporten behoefte is en of er een groep mensen is die een activiteit op een bepaalde dag wil beoefenen.”

De dorpen streven ieder naar een online sportcommunity met minstens vierhonderd leden om ervoor te zorgen dat het project kan rekenen op een behoorlijk draagvlak. Hoewel het aantal niet voor ieder dorp haalbaar lijkt, zijn ze op de goede weg. Kuipers: “Er vallen dorpen onder dit project die zo klein zijn dat bijna iedereen lid moet worden om die vierhonderd te bereiken, maar in andere dorpen wonen meer dan tweeduizend mensen. Die moeten een heel eind kunnen komen.”