Ex-profvoetballer brengt sport, cultuur en politiek in theater

door: Thomas van Zijl | 25 september 2014

Theatermaker Rory de Groot oogstte lovende recensies met z’n eerste voorstelling 'Hand in Hand', die verhaalde over zijn vorige leven als profvoetballer bij Feyenoord. Nu werkt hij aan de 'altijd moeilijke' tweede voorstelling. Begin volgende maand gaat 'Zwarte Voeten' in première. Daarin staat het leven van de bekende Franse schrijver en filosoof Albert Camus centraal, maar de link met sport is niet ver weg.

Hij schreef romans, essays, toneelstukken en ontving daar eind jaren vijftig de Nobelprijs voor de Literatuur, maar voordat hij de pen in klom stond Camus tussen de palen. Tot een profcarrière kwam het niet, hoewel hij een talentvolle doelman was. “Die periode heeft veel invloed op hem gehad”, zegt De Groot. “Camus verklaarde later dat alles wat hij wist over mentaliteit en broederschap hij geleerd had op het sportveld. Dat vond ik een mooi uitgangspunt voor deze voorstelling.”

De Groot gaat als theatermaker graag op zoek naar dwarsverbanden tussen sport, cultuur en politiek. Dat Camus op al die drie fronten actief was, kwam voor hem niet als een verrassing, maar die uitspraak over mentaliteit, broederschap en sport voelde toch als een cadeautje. “Theaters vragen al een jaar van tevoren waar een voorstelling over gaat. Ik schrijf dan uiteraard een tekstje met een begin van een idee, maar zeker weten doe ik het niet. Dat het nu zo uitpakt en ik er een rode draad in kan aanbrengen is prachtig.”

Met Zwarte Voeten wil De Groot zich verder ontwikkelen als theatermaker. Naar eigen zeggen is zijn verhaal als profvoetballer nu wel zo’n beetje verteld. “Sport zal altijd een enorme inspiratiebron blijven en heeft me gebracht waar ik nu ben. Zelfs in het theater levert mijn achtergrond een voordeel op. Ik kon en kan mijn unieke ervaringen uit de topsport uitwerken in een voorstelling, maar ik ben meer dan die ex-prof die het net niet haalde.”

De Groot leek lange tijd op weg naar het eerste van Feyenoord, maar na een mislukte huurperiode bij satellietclub Excelsior kwam de klad in zijn carrière. “Wel of niet slagen in het voetbal is van zoveel factoren afhankelijk. Bij Excelsior zag de trainer het bijvoorbeeld niet in me zitten. Dan wordt het moeilijk verhaal. In het theater heb ik zelf veel meer invloed op hoe dingen lopen.”

De Groot haalt veel voldoening uit zijn werk in het theater, maar weet ook dat er weinig vergelijkbaar is met het spelen van een perfecte wedstrijd. “Als het goed gaat is de sportwereld onovertroffen. In mindere periodes blijkt pas hoe oppervlakkig en eentonig dat leven tegelijkertijd ook is.” Het theater biedt veel meer mogelijkheden en er is geen absolute noodzaak om er per se in een jaar of tien alles uit te moeten halen. De Groot kan en mag de tijd nemen steeds beter te worden. Toch is er ook in dit metier sprake van druk, zeker na een bejubelde eerste voorstelling.

“Ja, dit is de tweede voorstelling, dan is de onbevangenheid bij mij iets minder en de totale verrassing bij het publiek wellicht ook. Natuurlijk ga ik ook nu weer voor positieve reacties, maar een slechte recensie zal me minder uit mijn evenwicht brengen dan het spelen van een dramatische wedstrijd, of een verziekte relatie met mijn trainer.”

De Groot moet de komende weken nog behoorlijk aan de bak om Zwarte Voeten de première te geven die het stuk verdient. “Dat hoort erbij in dit wereldje, het werken met keiharde deadlines. Bij zo’n eerste voorstelling is alles altijd net goed genoeg, eenmaal op tournee is het een kwestie van blijven schaven en perfectioneren.” De Groot hoopt op volle zalen, iets wat Camus op het einde van zijn leven niet gegund was. Zijn standpunt tijdens de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog maakte hem een paria van links intellectueel Frankrijk.

“Camus was een solist, een eenling, net als de meeste keepers. In dat opzicht blijft de sport een prachtige metafoor voor politiek en cultuur, ook in deze voorstelling.
 
Voor meer informatie: www.rorydegroot.nl