Erik Puyt (1961-2024): sporteconoom met oog voor praktijk en beleid

door: Jelle Schoemaker | 25 april 2024

Op 18 april jl. ontvingen wij het droevige bericht dat Erik Puyt is overleden. Hij is medegrondlegger van het Sports & Economics Research Centre van de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen en heeft met zijn onderwijs en onderzoek op het snijvlak van sport, economie en beleid een onmiskenbare bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de opleiding Sport, Gezondheid en Management, later Sportkunde, aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Ook op landelijke schaal heeft hij met de ontwikkeling van de buurtsportvereniging, als medeoprichter van de Werkgroep Evaluatie Sportevenementen (WESP) en met het boek 'Sportbeleid in Nederland, van vereniging tot rijksoverheid' een cruciale rol gespeeld in het bij elkaar brengen van theorie en praktijk.

Erik Puyt rondde in 1988 de studie economie af aan de Universiteit van Amsterdam en in 2005 de MBA sportmanagement aan het Sport Management Instituut. De laatste 20 jaar was hij werkzaam als senior beleidsadviseur bij Team Sportservice en docent/onderzoeker sporteconomie en sportbeleid aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Zijn specialisme was het benutten van de kracht van sport en bewegen voor een groter maatschappelijk en economisch rendement. Ver voor de sportimpuls, was hij gestart met de eerste buurtsportverenigingen in zeven achterstandswijken. Sommigen buurtsportverenigingen bestaan nog steeds of zijn onder een specifieke sportvereniging doorontwikkeld tot volwaardig aanbod.

Ook heeft Erik een cruciale rol gespeeld in de ontwikkeling van Go, zowel in Nederland als internationaal. Hij bracht het Europees Go Centrum naar Nederland in concurrentie met steden zoals Parijs en Düsseldorf. Erik diende ook als voorzitter van de Europese Go Federatie en was vanuit die positie actief in het bestuur van de Wereld Go Federatie en zorgde ervoor dat Go wereldwijd erkend werd als sport.

Het was zomer 2008 toen ik, als student bij de HAN, voor het eerst in aanraking kwam met zijn ideeën. Eerlijk gezegd gingen veel van die ideeën mij toen boven de pet, maar ik voelde dat er iets zat wat ik beter moest leren begrijpen. Zijn boeiende anekdotes als bestuurslid bij de internationale Go Federatie gingen er daarentegen in als koek. Toen we jaren later samen het vak Economie van de Breedtesport ontwikkelden voor de minor Sport & Economie begreep ik pas echt hoe je door de theorieën van Buchanan (1954) kunt kijken naar clubs en verenigingen en hoe verschuivingen richting klant of publieke goederen consequenties hebben voor organisatieprincipes achter verenigingsontwikkelingen. Mijn perspectief kantelde door zijn inzichten en sindsdien kan ik studenten en organisaties veel beter uitleggen wat de waarde van verenigingen is. Het 'gedoe' en 'geworstel' van verenigingen zijn inherent aan het samen de schouders eronder zetten, en vormen zowel de prijs als de opbrengst van een participatiesamenleving.

Erik had ook een scherp oog voor de toegevoegde waarde van hogescholen, vooral als deze samenwerkten om het niveau van onderzoek te verhogen. Het was op zijn en Egberts Oldenboom's initiatief dat hogescholen gingen samenwerken om de impact van sportevenementen te meten in de Werkgroep Evaluatie Sportevenementen (WESP). Als praktijkgerichte onderzoeker maakte Erik zich sterk voor het concept van 'ervaren effectiviteit' en streefde hij naar richtlijnen die helpen om consistenter te meten. Hij wist heel goed dat sommige zaken moeilijk in cijfers te vatten zijn, maar dat betekende niet dat we moesten stoppen met proberen; beter ongeveer juist dan precies fout. Wat betreft het verspreiden van kennis was hij streng. De essentie moest passen op een tegeltje, waarmee hij bedoelde dat we niet met een ingewikkelde boodschap moesten aankomen. Bij zijn afscheid vorig jaar heeft hij zijn tegeltjeswijsheid voor ons gebundeld (zie voor een selectie de afbeelding onderaan).

Met een onbegrensde nieuwsgierigheid leverde Erik een belangrijke bijdrage aan het vakgebied van sportbeleid en sporteconomie. Erik kon als geen andere theorie aan de praktijk koppelen en omgekeerd. Hij was een scherp en origineel denker, met ideeën voor organisaties en de samenleving. Zijn unieke positie tussen hogeschool en werkveld stelde hem in staat om regelmatig bruggen te bouwen. Zijn laatste project bespraken we nog geen maand geleden. Erik inspireerde ons tot het laatst om onze sporteconomische ideeën in de praktijk te brengen. Ik en mijn collega's zijn hem ontzettend dankbaar voor zijn invloed in ons werk en leven.