Drama handbalvereniging vraagt weldoordachte communicatie

door: Leo Aquina | 25 november 2010

“Een goed bestuur vraagt altijd eerst aandacht voor de emotionele kant”, zegt Harm Rozie. Op 9 november stond er een opvallende bericht in het Algemeen Dagblad. ‘Handbalvereniging bijna bankroet na greep uit de kas en zelfmoord’, luidde de kop. Communicatiedeskundige Rozie van Communication Concert uit Weesp laat zijn licht schijnen op de problemen bij HV Helius uit Hellevoetsluis.

Voorzitter Michel Haak van de handbalvereniging reageerde op de dag van het krantenartikel met een persbericht: ‘Het is spijtig te moeten constateren dat er een aantal onwaarheden in het artikel staan.’ Het AD schreef dat de penningmeester gokverslaafd was en geld uit de clubkas nodig had om grote schulden af te lossen. ‘Toen de club aangifte tegen hem had gedaan vanwege diefstal, pleegde hij in september zelfmoord’, aldus het artikel. De krant schrijft verder dat de club een bedrag tussen de 50.000 en 90.000 euro moet opbrengen om opheffing te voorkomen. “Die bedragen zijn onjuist”, zegt Haak in een telefonische reactie. Volgens de voorzitter staan er meer feitelijke onwaarheden in het artikel, maar meer wil hij daar niet over kwijt. “Voor het voortbestaan van de club is een veel kleiner bedrag noodzakelijk. Ik heb contact met de betreffende journalist gehad, maar er staan dingen in dat artikel die nooit uit mijn mond zijn gekomen. Ik heb geen idee waar dat vandaan komt.”

Wat zou Rozie een club in een dergelijke situatie adviseren? “Ik weet natuurlijk niet precies wat er aan de hand is, dus ik zou eerst antwoord willen op een aantal vragen. In het krantenartikel wordt kort door de bocht van alles gesuggereerd, maar ik weet niet precies wat de relationele verbanden waren. Was de penningmeester al lang aan de club verbonden? Hoe goed kende men hem? Heeft iemand dit aan zien komen? In hoeverre vormt de club een sociaal vangnet? Is het een plek waar mensen op elkaar letten en het goed met elkaar voor hebben? Dat zou ik allemaal eerst willen weten want dat bepaalt in hoge mate de kracht die er in de club zit om samen uit zo’n crisis te komen.”

De geldkwestie is volgens Rozie van secundair belang: “Ik zal eens een geheimpje verklappen: in de natuur komt geld niet voor. De media neigt er snel naar om geld als het grootste probleem te zien, maar dat is de domheid van deze tijd. Wat hier is gebeurd, raakt mensen van heel dichtbij. Het is iemand die ze goed gekend hebben, iemand met wie veel mensen een band hadden. Dan is de eerste reactie schrik, verdriet. Daar moet je eerst iets mee doen. Ik denk dat die emotionele kant in eerste instantie het allerbelangrijkst is. De oplossing om financieel weer gezond de toekomst in te gaan, komt daarna. Dat is het simpelste van alle problemen.”

Zijn er externe instanties waar een club te rade kan gaan? “Jazeker, je komt er misschien niet zo snel op, maar in een dergelijke situatie is slachtofferhulp heel veel waard. Misschien is er ook wel een andere lokale club van therapeuten die je kan bellen om eens langs te gaan. Om verder te kunnen heb je veerkracht nodig. Die veerkracht komt uit mensen en die mensen moeten eerst allemaal zorgen dat ze dit een plekje hebben gegeven”, aldus Rozie. Volgens de communicatieadviseur blijft een club als je daar zomaar overheen stapt - ook als je het financieel weer helemaal op de rails hebt - met een vreemd gevoel zitten. Hij vervolgt: “Als mensen betrokken zijn, hebben ze veel voor elkaar over. Als je alles emotioneel op een rijtje hebt, kun je als club weer vertrouwen uitstralen. En als je verbonden bent met je leden, maar ook met de gemeenschap, je leveranciers, je sponsors en de overheid, dan ontstaan er mogelijkheden voor financiële oplossingen.” Dat kan volgens Rozie op allerlei manieren: “Leveranciers kunnen betalingen rekken, er kan in termijnen worden betaald zodat er in de tussentijd gezocht kan worden naar nieuwe inkomstenstromen. Er kan extern iets gebeuren, er kan ook solidariteit zijn tussen clubs onderling. Er zijn zoveel mogelijkheden om die wond te dichten. Die andere wond, die emotionele, die is veel belangrijker.”

Met de onderlinge solidariteit en sociale bindingen in de club lijkt het bij Helius goed te zitten. Al in oktober heeft de club informatiebijeenkomsten voor de leden georganiseerd. ‘Het is hartverwarmend om te zien hoeveel steun we krijgen van leden en ouders van (jeugd)leden om deze situatie het hoofd te kunnen bieden. Het zou ondenkbaar zijn dat een club die binnenkort haar  35-jarig bestaan viert, niet vol energie nog vele jaren vol sportief plezier kan tegemoet zien door deze tegenvaller’, aldus voorzitter Haak in het eerder genoemde persbericht.

De club stelde het persbericht op uit ontevredenheid met onwaarheden in het krantenartikel.
Voorzitter Haak was in zijn telefonische reactie terughoudend. “We willen eerst een aantal zaken helder krijgen voor onszelf en voor de vereniging. Dan vind ik het niet meer dan fair als we eerst onze leden informeren en pas daarna de pers.” Wat raadt Rozie de vereniging aan in haar omgang met de aandacht van de media? “Het beste is altijd om te vertellen wat er precies is gebeurd. Men is er natuurlijk niet happig op om open te zijn en dat begrijp ik ook wel. Je wil niemand beschadigen, maar je wil ook voorkomen dat er halve waarheden de wereld in komen. Een journalist gaat toch graven en er zijn altijd vermoedens en indicaties. Je zit als club in een moeilijk parket. Geen enkele vereniging is hier op voorbereid. Je bent toch meestal bezig met de voorbereidingen voor het volgende kampioenschap.”

Klik hier voor de tekst van het AD artikel van 9-11-2010. Klik hier voor het persbericht van Handbalvereniging Helius