De World Masters Games: iedere 30+'er mag meedoen

door: Emilie Maclaine Pont | 1 februari 2024

Van 12 tot 21 januari 2024 vonden in de Italiaanse regio Lombardije de winterversie van de World Masters Games, oftewel de Olympische Spelen voor dertigplussers, plaats. Bijna tachtig Nederlanders namen deel aan dit evenement voor amateurtopsporters, waaronder schaatser Michiel Wienese. Zijn toernooi was niet alleen succesvol, met een gouden en drie zilveren medailles. Ook is hij een van de aanjagers voor het verkrijgen van meer aandacht en financiële middelen voor deze Games. “Voor iedereen is het een win-win als dit evenement bekender wordt.”

Michiel Wienese is nog in Italië als we hem spreken, nagenietend van zijn deelname en medaille-oogst. “Mijn vader roeide in 1968 naar goud in de skiff op de Olympische Spelen in Mexico. Als enig kind hoorde ik niet anders dan over zijn deelname en prestatie. In de weekenden dat ik bij hem was, gingen we altijd competitief met elkaar om. Hij schaatste, fietste, windsurfte en langlaufte met mij. Ieder jaar was het de kunst om de oud-kampioen dichter te benaderen qua niveau, tot ik hem vanaf mijn vijftiende overtrof in deze sporten. Je zou kunnen zeggen dat wij dus al een soort Master Games beoefenden: vaak waren zijn leeftijdsgenoten ook op de ijsbaan met mij aan het concurreren. Het voelt goed om nu op internationaal niveau een klein beetje in zijn voetsporen te treden. Zeker op het goud op de 500 meter ben ik trots. Om 9.00 uur ’s ochtends liet ik bij zes graden onder nul onder meer een aantal Noren en Canadezen achter mij.”

De vierde wintereditie
Anders dan bij de reguliere Olympische Spelen zijn er bij de World Masters Games medailles te verdienen op basis van leeftijd. Van 30 tot 85 jaar, ingedeeld per vijf jaar, voor mannen en vrouwen apart. Alleen al bij het schaatsen waren er 280 medailles te verdienen, verdeeld over zes afstanden. Zestig procent daarvan ging naar Nederlanders.

De wintereditie in Lombardije was de vierde ooit, na Bled (Slovenië, 2010), Quebec (Canada, 2015) en Innsbruck (Oostenrijk, 2020). Wienese raakte in 2019 ‘besmet’ met het World Masters Games-virus dankzij zijn schaatsvriend Mark Ooijevaar, langeafstandskampioen en ex-prof. “Het is een ontzettend leuke manier om je fitheid te testen in een internationale omgeving. Ik vergelijk het wel eens met het ontladen op een grote houseparty. Je bent met gelijkgestemden, voelt je verbonden en het internationale aspect geeft een extra speciaal gevoel. Terwijl je thuis op je club vaak alleen maar bezig bent met tijden te vergelijken of technische verbeteringen aan het doorvoeren bent, is dit toernooi meer grensverleggend. Je geest opent zich voor een extra dimensie, zeker ook omdat je verhalen deelt met langlaufers, shorttrackers en skiërs uit andere landen. Iedereen haalt op zijn of haar manier het maximale uit zijn lichaam.”

Open voor iedereen
De organisatie komt voor rekening van de stad of regio waar de ‘spelen’ plaatsvinden. De International Masters Games Association (IMGA) draagt de formule uit, waarvan overigens dus ook een zomerse equivalent bestaat. De IMGA is geen onderdeel van het Internationaal Olympisch Comité (IOC), maar is wel door het IOC erkend.

Wienese: “Het mooie van de World Masters Games is dat iedereen kan meedoen. Je hoeft dus geen buitengewoon talent of ex-topsporter te zijn. Die inclusiviteit kan naar mijn mening nog veel meer worden benut. Op dit moment geeft NOC*NSF bijvoorbeeld geen enkele aandacht aan het bestaan van deze Games. Ook sportbonden promoten ze niet of nauwelijks. Dat is een gemiste kans.”

Niettemin is Wienese hoopvol gestemd. “NOC*NSF heeft toegezegd dat als sportbonden hun houding ten aanzien van de Masters veranderen, zij dit ook zullen doen. Tel daarbij op dat we in de afgelopen weken met verhalen verschenen in Trouw, Noord-Hollands Dagblad, Leidsch Dagblad, op NU.nl en op Allsports radio. Er is in ieder geval meer beweging dan voorheen. Hoe meer mensen van het bestaan weten, hoe meer er meedoen of geïnspireerd raken om zelf te sporten. Vitaliteit is, zeker na covid, belangrijker dan ooit. De deelnemers trainen gemiddeld vijf keer en soms wel tien keer per week. Daarmee fungeren ze ook als rolmodellen en inspiratiebron voor leeftijdsgenoten.”

‘Andere verdeling van financiële middelen is een must’
Volgens Wienese is er dus bovendien een stap naar commercialisering nodig. “Deelnemers betalen nu alles zelf. Van sponsorinkomsten is sowieso geen sprake. Maar dat is niet het ergste. Wat er ontbreekt, is het kunnen volgen van de sporters, bijvoorbeeld via livestreams, artikelen en blogs. Zelfs tijdens het evenement kon ik geen livebeelden zien van het snowboarden, dat een paar uur verderop plaatsvond. De media brengt nu alleen profsporters in beeld. We zien hoe zij zo diep gaan dat ze zichzelf blesseren en na hun topsportcarrière hun leven lang last hebben van fysieke kwaaltjes. Maar de sporters die op hoog amateurniveau, tot op hoge leeftijd, bewegen en zo hun leven lang vitaal en gezond blijven, krijgen nul aandacht. Maar liefst 95 procent van de financiële middelen van sportbonden en NOC*NSF gaat naar profsporters, terwijl zij ook nog eens royale sponsorgelden ontvangen. Voor ons is er niet eens drieduizend euro beschikbaar voor een livestream. Die verdeling moet anders.”

Om een draai te realiseren, zoekt Wienese – vaak samen met Huub Stammes – sportbonden op om hen te activeren meer aandacht aan de Masters te besteden. “De roeibond heeft ons uitgenodigd om op hun congres over sportparticipatie te spreken. Dat is een begin. Het mooiste zou zijn als NOC*NSF ook de kar gaat trekken, onder andere met het aanstellen van een chef de mission en het informeren van de bonden. In 2025 is de zomereditie van de World Masters Games in Taiwan. Hoe mooi zou het zijn als Nederland daarop rijkelijk vertegenwoordigd is?”

Bron van motivatie
Intussen kijkt Wienese alweer uit naar de winterversie in 2028. “Als zzp’er heb ik de mazzel dat ik mijn tijd flexibel kan indelen. Het geeft structuur aan mijn leven om te weten dat ik over vier jaar weer aan de start van zo’n toernooi mag staan, al krijg ik er geen cent voor. Professionalisering van de Masters gaat denk ik, zeker voorlopig, niet zover dat we ook daadwerkelijk betaald krijgen voor onze sporten. Dat hoeft ook niet. Het gaat erom dat we op iedere leeftijd vitaal zijn en anderen inspireren vitaal te blijven. Ik ben ervan overtuigd dat de World Masters Games hiervoor een bron van motivatie zijn.”
 
Voor meer informatie: International Masters Games Association (IMGA)