Adviesopleiding voor sportprofessionals moet vereniging ten goede komen

Sportclubs die ingrijpende beslissingen moeten nemen of problemen tegenkomen, vragen vaak advies aan verenigingsondersteuners. Of het nu gaat om marketingvraagstukken, vrijwilligerstekorten of sponsorbeleid: de gemeentelijke of provinciale sportservicesbureaus zouden raad moeten weten. Om die ondersteunende professionals daarbij te helpen is er nu juist voor hén een opleiding in het leven geroepen.

Het initiatief tot de scholing komt van Daniel Klijn die verbonden is aan organisatieadviesbureau Koerseigen. De afgelopen twee jaar trainde hij meer dan duizend sportbestuurders en bezocht hij tweehonderd verenigingen. Overal spelen andere kwesties, afhankelijk van locatie en grootte van de clubs. Dat sportverenigingen het niet altijd even makkelijk hebben is in ieder geval wel duidelijk. Klijn: “Veel vraagstukken hangen vaak samen met elkaar. Onvoldoende leden kan leiden tot niet genoeg vrijwilligers, dit kan weer leiden tot onvoldoende aandacht voor sponsoring en vervolgens veroorzaken te weinig contributie en sponsorgelden de nodige financiële vraagstukken.” Al die terreinen lopen in elkaar over en maken het lastig om een juiste oplossingsrichting te ontwikkelen en kiezen. Voor adviseurs en bestuurders van de clubs draait het dan ook meestal om de vraag áchter de vraag.” Op basis van zijn ervaringen schreef Klijn het boek Besturen met een visie, bedoeld als houvast voor mensen die het dagelijks bestuur van de club vormen. Met de nieuw te starten en al officieel erkende opleiding voor sportprofessionals, hoopt hij ook andere beleidsmakers te bereiken en mee te krijgen in zijn zienswijze.

Trainingen in company
De trainingen die Klijn geeft zijn meestal in company, dat wil zeggen specifiek bestemd voor sportprofessionals binnen een bedrijf of organisatie. De opleiding past bij het gedachtegoed achter ‘Besturen met een Visie’ en sluit daardoor naadloos aan op de trajecten voor verenigingsbestuurders. Klijn: “Ik plant tijdens die sessies voor verenigingsbestuurders een zaadje. Daar kan iets moois uitkomen, mede afhankelijk van hoe verenigingsadviseurs er opvolging aan geven als ze clubs adviseren. Als consulenten van sportservicesbureaus een maand na mijn komst een ander gedachtegoed propageren, is succes vrijwel uitgesloten.”

Daarmee wil hij overigens niet zeggen dat zijn visie de enige juiste is, maar wel dat die enig gewicht in de schaal legt. “Mijn boek en trainingen zijn gebaseerd op veel managementliteratuur. De bestuurders die er kennis van hebben zijn enthousiast en mijn agenda is tot de kerst bomvol.” Klijn heeft twijfel over de adviescapaciteiten van veel verenigingsadviseurs: “Adviseren is een vak.” Of die adviseurs nu vanuit de gemeente of de provincie hun rol vervullen maakt niet uit. “Soms schieten ze gewoon te kort. Dat ze iets met sport hebben is een aardige bijkomstigheid, maar vaak hebben ze te weinig met het adviesvak en dat is wel waar het om draait.”

Eerst een intakegesprek
In navolging van de sportbestuurders probeert Klijn nu ook de sportprofessionals te enthousiasmeren tot een training. Op seminars, congressen en bijeenkomsten van bonden waar hij korte presentaties geeft, bereikte hij de afgelopen maanden al zijn doelgroep. Er zijn al genoeg aanmeldingen om medio oktober te beginnen met de eerste opleiding. “Natuurlijk breng ik de adviesleiding vooral onder de aandacht, maar het scheelt dat veel sportbestuurders die ik eerder heb getraind er uit zichzelf bij hun verenigingsadviseur op aandringen om zich in te schrijven.” Niet iedereen die interesse toont is per definitie verzekerd van een plekje. “We doen een intake gesprek om te kijken of mensen wel meekunnen. Enige kennis van organisatie- en verandermanagement en het beheersen van enkele basisvaardigheden beschouw ik als vereisten.”

Tot die vaardigheden behoren het stellen van de juiste vragen en analyse en op grond daarvan het leiden van een adviesproces. “De opleiding is er niet voor niets. Ik begrijp dat alles altijd beter kan en soms zelfs moet, maar als er een zeker niveau ontbreekt, kunnen we geen stappen zetten.” Dat daartoe een noodzaak bestaat lijkt Klijn evident: “Wie kijkt naar recente beleidsvoornemens vanuit verschillende ministeries, ziet dat de vereniging steeds meer als uitgangspunt geldt. Het is dus van het grootste belang dat zij intern goed bestuurd worden en extern vakkundig worden begeleid.”