5 vragen aan Arjan de Vries, directeur van drie sportbonden

1. Hoe word je directeur van liefst drie sportbonden tegelijkertijd?
“In 2001 werd ik directeur van de onderwatersportbond. In 2006 is daar de bowlingfederatie bij gekomen en een jaar later de toerfietsunie. Deze bonden zochten een deeltijddirecteur en zagen tevens de meerwaarde in van intensieve samenwerking. De drie bonden zijn niet gefuseerd, maar hebben een officieel samenwerkingsverband. Deze overeenkomst bestaat uit een basale afspraak en een zogeheten bijlage. De basale afspraak houdt in dat de drie bonden met elkaar samenwerken op het gebied van bedrijfsvoering en tevens elkaars uitgangspunten en doelen onderschrijven. De bijlage biedt daarbij mogelijkheden om het samenwerkingsverband op onderdelen steeds verder uit te breiden. De samenwerking geldt voor onbepaalde tijd, maar er is wel een opzegmogelijkheid afgesproken. De drie bonden hebben een eigen bestuur, eigen personeel en zijn afzonderlijk van elkaar gehuisvest. De bedoeling is wel dat de drie bonden medio 2009 bij elkaar in één gebouw komen te zitten. Mogelijk wordt dat het kantoor in Veenendaal, waar momenteel de toerfietsunie gehuisvest is. Deze bond zit op de begane grond en de etage erboven zou erbij betrokken kunnen worden. De onderwatersportbond – momenteel gehuisvest in een eigen pand in Utrecht – is geïnteresseerd om eigenaar te worden van het pand in Veenendaal. De andere twee bonden kunnen hun kantoorruimte vervolgens van de onderwatersportbond huren. In principe zal de verhuizing niet ten koste gaan van de personeelsomvang van de drie bonden; het aantal fte’s per bond blijft in eerste instantie gelijk.”

2. In die zin levert het samenwerkingsverband tussen de drie bonden dus geen schaalvoordelen op?
“Inderdaad, maar toch zijn er uiteraard wel efficiencyvoordelen. Zo delen de bowlingfederatie en de onderwatersportbond de redactie, de drukker en de uitgever bij het maken van hun magazine. Ook hebben de bonden samen een accountant, een salariskantoor en een systeembeheerder. De toerfietsunie regelt de meeste zaken vooralsnog op een andere manier, doordat deze bond bestaande contracten nog moet naleven. Zodra de mogelijkheden zich voordoen, zal ook deze bond de schaalvoordelen gaan benutten. Verder werken de bonden beleidsmatig samen op het gebied van: opleidingen, verenigingsondersteuning, marketing en het regelen van subsidieaanvragen. Vanaf medio 2009 is het de bedoeling dat personeelsleden met een vergelijkbare functie in samenspraak en onderlinge afstemming hun taken verrichten. Kennis en kunde die bij de één ontbreekt kan zo door de ander aangevuld worden. Aldus valt er veel te ruilen en komen tal van expertises voor alle partijen beschikbaar.”

3. Hebben jullie nooit overwogen om aansluiting te zoeken bij het Huis van de Sport, waar twaalf bonden gehuisvest zijn?
“Dat lag misschien voor de hand, maar dat wilden de drie bondsbesturen pertinent niet. Als directeur ben ik verantwoordelijk voor alle drie de bonden. Van elke beslissing die ik neem, worden de bonden beter, zo is de bedoeling. Feitelijk bestaat mijn werk uit het voortdurend zoeken naar kansen om de organisatie en/of de exploitatie van de bonden te verbeteren. Op die manier groeit elk van de drie bonden van binnenuit langzaam verder. In het Huis van de Sport zou ik bij beslissingen die relevant zijn voor het cluster van ‘mijn’ bonden diverse collega-directeuren van het nut van mijn besluiten moeten overtuigen. Dat neemt veel tijd in en energie in beslag en kan ten koste gaan van de broodnodige slagvaardigheid.”

4. Wat is de kracht van jullie samenwerkingsconcept?
“De kracht van onze samenwerking schuilt in een aantal zaken. Ten eerste bijten de culturen van de drie bonden elkaar niet. Daarnaast zijn alle drie de bonden financieel gezond. Verder richten twee van de drie bonden zich in sterke mate op recreatieve sport, alleen voor de bowlingfederatie is wedstrijd- en topsport ook van belang. Ook doordat de drie takken van sport zo verschillend zijn waardoor de drie bonden zich op totaal verschillende doelgroepen richten, werkt ons samenwerkingsverband zo goed. Combinaties van bonden die op het eerste gezicht meer voor de hand liggen, botsen vaak veel eerder met elkaar en zijn daarom gedoemd tot mislukken. Denk maar aan de roei- en de kanobond, de wielrenunie en de toerfietsunie, de schaak- en de dambond, de handboogbond en de kruisboogbond en de verschillende vechtsporten. Bij dergelijke combinaties zouden de besturen veel sneller onenigheid met elkaar krijgen, bij ons niet. Sterker nog, we leren juist van elkaar. Onze drie besturen komen geregeld bij elkaar om te vergaderen of te brainstormen en zo profiteren ze van elkaars ervaringen en inzichten.”

5. Blijft het bij een samenwerking tussen deze drie bonden of komen er in de toekomst bonden bij?
“Er is zeker belangstelling van een aantal kleinere bonden om zich bij ons aan te sluiten. Met enkele bonden heb ik daarover zelfs al gesprekken gevoerd. Vooralsnog is uitbreiding van het bestaande samenwerkingsverband echter niet aan de orde. Eerst wil ik dit helemaal goed op poten hebben staan, compleet met verhuizing naar een pand aankomende zomer. Als dat geregeld is en goed loopt, kunnen we eens gaan nadenken over uitbreiding met een vierde of zelfs vijfde bond. Ik beschouw ons samenwerkingsverband nu al als een groot succes. Ik zie eigenlijk geen nadelen aan dit concept. Soms hoor ik wel eens dat de samenwerking wel erg aan ‘mijn persoon’ zou hangen, ondanks dat reeds bij alle drie de bonden voor de dagelijkse gang van zaken een bureaumanager aan het werk is. Een doorstart zou nogal lastig zijn als ik bij wijze van spreken onder de tram zou komen. Wees gerust, dat ben ik niet van plan. Evenals dat ik ook niet het voornemen heb om binnen afzienbare tijd te vertrekken.”