Pinnen voor je club als alternatieve manier van sponsoring

Volgens managing partner Cindy van der Leek vraagt dat vooral om een andere manier van kijken. “We hebben het niet over een nieuwe actie of campagne. Het hele fenomeen is anders. Traditioneel moeten verenigingen naar ondernemers toe om sponsoring op te halen, zonder dat die ondernemer weet wat het oplevert. Met Dappre draaien we dat om: de bijdrage ontstaat pas op het moment dat er daadwerkelijk bestedingen plaatsvinden.”

"Het idee achter Dappre ontstond tijdens corona", aldus Van der Leek. "Vanuit de roep om financiële hulp door verenigingen, het feit dat ondernemers hun deuren dicht moesten houden, in combinatie met onze knowhow over de technologie rond digitale kaarten. Andere partijen gebruiken die normaal gesproken om gedrag te volgen en gerichte reclame te sturen. Wij wilden juist de anonieme tegenhanger ontwikkelen: een systeem dat niets doet met persoonsgegevens, maar wel maatschappelijke en meetbare waarde creëert.”

Dat resulteerde in een infrastructuur waarin drie partijen samenkomen: maatschappelijke organisaties, deelnemers (zoals leden en achterban van een sportvereniging) en ondernemers. De spil daarin is de digitale clubkaart, die verenigingen zelf uitgeven. Deelnemers koppelen die kaart – zonder account, benadrukt Van der Leek – aan hun betaalmiddel. Vervolgens gaat het systeem op de achtergrond werken.

“Als jij een boek koopt bij een deelnemende winkel en die ondernemer heeft bijvoorbeeld vijf procent ingesteld als maatschappelijke bijdrage, dan wordt dat bedrag automatisch gereserveerd voor jouw club. Je betaalt gewoon zoals je altijd doet, maar binnen 48 uur zie je dat er een bedrag is opgebouwd voor de vereniging die jij hebt gekozen.”

Hoewel het mechanisme doet denken aan spaaracties of loyaliteitsprogramma’s, is dat volgens Van der Leek niet de juiste vergelijking. “Er worden geen punten gespaard, geen kortingen gegeven en geen klantprofielen opgebouwd. Het is echt een structurele laag op het bestaande systeem. Mensen hoeven hun gedrag niet aan te passen.”

Juist dat laatste is van groot belang, meent Van der Leek. “Veel initiatieven in dit domein vragen om extra handelingen: een pasje laten scannen, een app openen of een actiecode invoeren bijvoorbeeld. Wij hebben het volledig geïntegreerd in iets wat iedereen toch al doet: betalen.”

Het netwerk omvat inmiddels meer dan 2.100 maatschappelijke organisaties, waarvan een groot deel actief is met hun digitale clubkaart. Zo’n 62 procent van die 2.100 bestaat uit sportverenigingen. De overige zijn culturele instellingen, goede doelen en bijvoorbeeld fanfares, ouder- of buurtverenigingen. Voor deelname gelden beperkte voorwaarden: een organisatie moet ingeschreven staan bij de Kamer van Koophandel als vereniging of stichting en beschikken over een bankrekening op naam van de stichting of vereniging.

De financiële bijdrage aan de maatschappelijke organisaties komt volledig van ondernemers. Zij bepalen zelf welk percentage van de bestedingen zij beschikbaar stellen en houden controle over hun maatschappelijke (sponsor)budget. “Voor ondernemers is het interessant omdat ze eindelijk inzicht krijgen in wat hun bijdrage oplevert. In het traditionele model geven ze geld aan een club en hopen ze dat mensen daardoor bij hen gaan kopen. Door de inzet van het Dappre netwerk zien ze direct het verband tussen besteding en bijdrage. Het vast te stellen budget is dan ook pas op als er eerst bestedingen geweest zijn. Hoe meer achterban gemobiliseerd wordt, hoe meer sportclubs ophalen.”

Dat kan ook lokaal dynamiek creëren, merkt Van der Leek. “In Venlo zie je bijvoorbeeld dat meerdere supermarkten en winkels meedoen. Als een vereniging haar achterban activeert, ontstaat er een beweging waarbij mensen bewuster lokaal gaan besteden. Dat is niet alleen goed voor de club, maar ook voor de ondernemer en uiteindelijk voor de leefbaarheid in een gebied.”

Tegelijkertijd benadrukt Van der Leek dat het geen verplichting is. “Mensen kiezen zelf of en voor welke organisatie ze sparen. En ondernemers kiezen zelf of en hoeveel ze bijdragen. Het netwerk faciliteert, maar dwingt niets af.”

Voor deelnemers is het gebruik van Dappre kosteloos. Verenigingen betalen een eenmalige, beperkte vergoeding voor verificatie en ook voor ondernemers zijn de instapkosten minimaal. De inkomsten van Dappre zelf komen uit een percentage van de gegenereerde bijdragen.

“Wij houden twintig procent van het bedrag dat voor een club wordt gespaard. Daarmee financieren we de doorontwikkeling en het onderhoud van het netwerk en de kosten die horen bij het werken binnen de financiële infrastructuur. We staan onder toezicht van De Nederlandsche Bank en moeten aan allerlei eisen voldoen. Het Dappre netwerk is nadrukkelijk geen model met een winstoogmerk; het doel is dat het netwerk zichzelf kan onderhouden.”

Hoewel Dappre inmiddels zichtbaar is binnen de sportsector – onder meer via initiatieven bij wieler-, wandel- en voetbalclubs – is er volgens Van der Leek nog geen sprake van formele samenwerkingen met sportbonden. “Wij faciliteren het netwerk. Bonden kunnen hun achterban informeren of bijvoorbeeld een eigen kaart uitgeven, maar zij zijn op dit moment geen partner in de zin van dat we samen beleid maken.” Dat neemt niet weg dat het bereik via bonden groot is. “Als een bond haar verenigingen informeert, kan dat een versnelling geven en heeft de bond gelijk een potentieel en direct communicatiekanaal naar alle clubs en hun achterban. Maar uiteindelijk ligt de activatie lokaal: bij de clubs en hun achterban.”

De ambitie van Dappre is niet om bestaande financieringsstromen volledig te vervangen, maar om er een structurele laag aan toe te voegen. “Het gaat ons erom dat clubs niet afhankelijk zijn van een jaarlijkse sponsoractie of een subsidieaanvraag, maar dat hun inkomsten zijn gekoppeld aan iets wat altijd doorgaat: bestedingen. Bestedingen die belangrijk zijn te doen bij (lokale) ondernemers met een fysieke winkel.”