Skip Navigation LinksHome-Nieuws-Vraag & Antwoord-Item

De vraag van Jac Orie aan Benito Maij 2 februari 2021

De vraag van… Jac Orie, schaatscoach
Aan... Benito Maij, judocoach


De vraag

JacOrie150FCDoor het coronavirus hebben de laatstejaars junioren de afgelopen periode amper kunnen deelnemen aan toernooien en zelfs weinig kunnen trainen. Terwijl dit voor hen hét jaar was om zich te onderscheiden op juniorenniveau. Door het coronavirus maken ze redelijk anoniem de stap naar de senioren. Hoe voorkom je dat deze judolichting ‘verloren’ raakt?

BenitoMaij175FC

Het antwoord

Als eerste Jac, dank voor je uitnodiging en de gestelde vraag. Het afgelopen jaar heeft zeker een verandering gebracht in de sportieve ontwikkeling van onze junioren. De internationale kalender lag stil en de mogelijkheden om met elkaar (inter)nationaal te trainen was tot een minimum beperkt. Buiten het Europese juniorencircuit zijn onze junioren gebaat bij veel internationale stages. Het trainen op een grote mat met judoka’s uit verschillende landen is binnen het judo een belangrijk aspect. Maar in de transitie van Performer -> High Performer -> Elite Performer is het een van de pijlers in de totale ontwikkeling. 

Transitie
Om ervoor te zorgen dat deze lichting niet stil komt te staan moet de focus liggen op die aspecten die we wél kunnen beïnvloeden. Voor mij is de persoonlijke ontwikkeling een van de belangrijkste aspecten. De groei naar een zelfstandige, bewuste en intrinsieke atleet (judoka) is ongelofelijk belangrijk in deze levensfase. De meeste uitstroom krijgen we in deze transitie van junior naar senior. Dit heeft er ook mee te maken dat atleten, coaches, ouders en begeleiders te veel focussen op prestaties. Het realiseren van een goed resultaat zorgt altijd voor twee richtingen. 

"Vaak is de keus om zo intensief te sporten niet de keus van de sporter maar meer van de ouders en/of coach"

Vaak wordt het behalen van een Europese of mondiale medaille in het juniorencircuit gezien als het hoogtepunt en resulteert in een stop van de carrière. De weg die ervoor nodig is om zich te gaan vestigen binnen het seniorengeweld wordt als onmogelijk ervaren en niet haalbaar voor zichzelf. Vaak is de keus om zo intensief te sporten, met alle extremen erom heen - denk aan gewichtsverlies - niet de keus van de sporter maar meer van de ouders en/of coach. Dus geen bewuste keus van de atleet, niet geboren uit intrinsieke motivatie en zeker niet gerealiseerd vanuit zelfregulatie. 

VraagAntwoordBM-1De andere mogelijkheid is dat het wedstrijdschema zo overvol wordt beleefd (geperiodiseerd) dat deze junioren geen rust en tijd krijgen (creëren) om zich te ontwikkelen. Ze leven van het ene toernooi naar het andere, van de ene stage naar de andere om vervolgens te presteren op de verschillende eindtoernooien, en deze cyclus herhaalt zich elk jaar weer. 

Corona
De coronaperiode geeft ons - ongewenst en onbewust - de mogelijkheid om met andere ogen naar de ontwikkeling van onze junioren te kijken. In mijn ogen is het glas altijd half vol en kijk je waar deze mogelijkheden liggen. De groei om deze groep bewust te maken op het gebied van nutrition (voeding/suppletie), trainingsprincipes, slaap, routines, analyses, etc. is volledig aanwezig. Iemand zei eens 'het enige dat je hoeft te doen, is te beslissen wat je doet met de tijd die je is gegeven'.

Als we uitgaan van tien jaar investeren en het werken van tienduizend werkuren om te presteren op eliteniveau dan is onze enige zorg hoe goed we deze tienduizend werkuren invullen. Voor onze junioren is het dus van essentieel belang om zich hiermee bezig te houden en te worden begeleid in deze transitie. De basis is goed eten, goed slapen en goed trainen… Dit lijkt simpel maar is voor onze junioren al een behoorlijke opgave. Het realiseren van een optimale weekindeling en het vinden van de juiste balans in deze drie aspecten zorgt voor sturing vanuit het begeleidingsteam. Dit zal een van de aspecten zijn om onze junioren verder te begeleiden. Hoe hou je deze junioren gemotiveerd en iets om naar uit te kijken? Ook hier ligt het antwoord weer in verschillende mogelijkheden. 

"Een lichting gaat verloren als we niet openstaan voor de toekomst en blijven denken in oude patronen"

Wees creatief en zoek uitdaging, challenge ze in hun eigen mogelijkheden. Ik heb altijd geloofd in survival-achtige kampen, conditionele uitdagingen en laat ze gretig blijven naar de judomat. Het overladen met judotrainingen zorgt voor verzadiging en eentonigheid in de beleving van de sport. 

Nieuwe roadmap
Het coronavirus zal nooit de oorzaak worden dat een lichting verloren gaat, een lichting gaat verloren als we niet openstaan voor de toekomst en blijven denken in oude patronen. Laat ze toernooien, stages maken op seniorenniveau, daag ze uit om verbinding te zoeken met buitenlandse teams (clubs) en help ze om te blijven denken in ontwikkeling en verbetering, Elke dag is er weer een om beter te worden. Als we de durf hebben om dit met deze lichting te realiseren openen we misschien wel een nieuwe roadmap voor de nieuwe generatie elitesporters binnen het judo.


StefanKraftVanErmel150FCVolgende keer het antwoord op de vraag van Benito Maij aan Stefan Kraft van Ermel, eigenaar van Comeback sports:
Sport ontwikkelt zich razendsnel en atleten hebben via de verschillende sociaal mediakanalen steeds meer mogelijkheden om zichzelf te profileren. Hoe ga jij hiermee om in het optimaliseren van een brand om de atleet heen?




 
« terug

Reacties: 2

bob boot
02-02-2021

De stelling dat persoonlijke groei (psycho-emotioneel) van de atleten een belangrijke plaats in zou moeten nemen bij de begeleiding van (jonge) atleten onderschrijf ik vanuit mijn professie als haptotherapeut zeer. Haptotherapeuten die zich bezig houden met de begeleiding van (top-)sporters leggen de nadruk niet op kortetermijn effecten, maar op een goede ontwikkeling van het gevoelsleven zodat sporters zich ontwikkelen tot zelfstandige, autonome, zelfbewuste personen die duurzaam optimaal kunnen presteren omdat ze een grote mate aan zelfkennis hebben. Mooi als coaches daar aandacht voor gaan krijgen. Van belang voor de algehele ontwikkeling van de sporter, zeker in de overgang naar volwassenheid.

Peter Ormskerk
03-02-2021

Ik heb het antwoord even 2 keer moeten doornemen voordat ik in de pen klom. Dat is meestal wel goed omdat je met snelle antwoorden de emoties mee laat spelen.

Ten eerste kan ik de vraag van Jac Orie geheel begrijpen want ik zit met een zoon die ik minstens 2 keer per week peil of zijn liefde voor de sport niet verdwijnt. Ik weet dat er meerdere ouders met dat gevoel zitten. Het niet trainen en wegvallen van toernooien valt hem zwaar. In het begin van de crisis is daar nog enige discipline door oefeningen te doen en krachttraining maar na enkele maanden geraakte dat ook in een slop. Gelukkig kan hij met voetbal als buitensport meetrainen en doet hij tenminste nog wat aan beweging en conditie.

Ik denk echter wel dat voor wat betreft de mat, toch wat bedacht moet worden om judoka's zoals mijn zoon die dit jaar zijn laatste junior jaar beleeft, wat te bieden.

Een deel van uw antwoordt durf ik best te bestrijden. Het gaat erom dat er beweerd wordt dat junioren na het behalen van een Europese- of Mondiale medaille vaak stoppen omdat dit voor hen het hoogtepunt is. Ik vraag me af of dit werkelijk zo is.

Behalve dat de sporters uiteraard in hun hoofd moeten pinnen dat ze na het behalen van een titel altijd zullen moeten blijven presteren om zich ergens voor te kwalificeren, zal een bond ook anders moeten omgaan met selectieprocedures.

Waarom haken de judoka's af? De meeste junioren ervaren de selectieregels als oneerlijk en niet transparant. Wat je ook vaak hoort is dat men geen rekening houdt met school/studie.

Er zouden ook meer meetpunten moeten zijn of de bond zou kunnen denken aan het opbouwen van punten. Wellicht zou er ook een studie moeten worden gedaan naar de opzet van een soort competitie. Hierdoor zal je zeker minder uitval van judoka's (alle leeftijden) hebben omdat een echte competitie de sport en de leden een geheel andere beleving geeft.

ik proef verder in uw antwoord dat er plannen zijn om het beleid zoals die nu is te hervormen. Ook voor jullie geldt dus 'Never waste a good Crisis' omdat jullie deze periode hebben benut om te bezien hoe jullie wellicht op andere manieren judoka's optimaal kunnen voorbereiden op het grote werk.

Voor de rest juich ik het toe dat er gesproken wordt over 'challenge' want judoka's zijn anders. Die zoeken inderdaad steeds weer een uitdaging en dat vuurtje moet blijven branden.

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst