Skip Navigation LinksHome-Nieuws-Open Podium-Item

Ik geef geen cent voor talent... 4 juni 2013

Staat van het land | opleidingen en talent
In een tweeluik geeft Henk Kraaijenhof zijn kritische visie op 'de staat van ons land': de eerste aflevering ging over 'opleidingen', dit tweede deel gaat over het concept 'talent'.

door: Henk Kraaijenhof

'Talent' is het nieuwe toverwoord voor de sport en blijkbaar ook voor een kwijnende economie. Sla de krant maar open: 'Ben jij het toptalent dat we zoeken?' Bekijk congresprogramma’s, het is niet compleet als er niet iets met talent op staat. Talentacademies, met talentprogramma’s begeleid door talentscouts en talent-coaches, het lijkt niet op te kunnen, er is een hele talentindustrie ontstaan. Zo te lezen barst Nederland van het talent, ontdekt of niet.

Vroeger, toen alles zeker niet beter was, noemden we junioren gewoon junioren. Nu heten junioren 'talent', of ze het nu hebben of niet. Ik ken ook geen trainers die geen talentcoaches zijn, immers: wie wil toegeven een groepje talentloze of middelmatige pupillen te trainen of te begeleiden of durft te zeggen dat zijn of haar pupil elk talent ontbeert?

'Iedereen heeft talent' is de kreet die misschien klinkt als een songtekst van de Positivo’s (kent u ze nog?), maar geen verbinding heeft met de realiteit, niet iedereen wordt een Mozart, een Epke Zonderland of een Rembrandt.

Deze verdunning van de begrippen 'talent', 'excelleren' of 'high-performance' hebben te maken met onze samenleving die - zoals we wel beseffen - zijn best doet om alles dat boven de middelmaat uitsteekt naar beneden te halen, te egaliseren, normaliseren, nivelleren, hoe je het ook noemen wilt. Maar tevens alles dat er onderuit valt omhoog te trekken in de warme omhelzing van moedertje middelmaat. Maar helaas: niemand gaat hoger springen door de lat lager te leggen of door 'kanjer', 'kampioen' of 'talent' genoemd te worden. Dit draagt slechts bij aan de middelmatigheid en de zesjescultuur. Het geeft de illusie van al ergens gekomen te zijn zonder daar iets voor te hebben hoeven doen en van een zeker voorrecht.

Ondanks al onze inspanningen blijkt op geen enkele manier uit harde data dat Nederland meer talent heeft, meer talent produceert, meer talent omzet in daadwerkelijke presteerders of efficiënter omspringt met de zeldzame talenten dan elders. Niet het bedrijfsleven, niet in de kunst en cultuur, niet in de sport. Nee, we hebben niet drie Pieter van den Hoogenbands, een opvolger voor Joop Zoetemelk hebben we ook nog niet gevonden, en John de Mol blijft een uitzondering.

Ja, natuurlijk er zijn jonge mensen met potentieel op een bepaald gebied. Maar laten we ze geen talent noemen, laten we methoden zoeken om dat die kwaliteit vroegtijdig op te kunnen sporen, en in een vroegtijdig stadium het kaf van het koren te kunnen scheiden. Dat wil zeggen een database opzetten met alle relevante meetgegevens van toppers, ofwel een individueel topsportprofiel maken met daarin onder meer een genetisch profiel van topsportkwaliteiten - 'genetic profiling' en 'molecular diagnostics' - naast bestaande methodes zoals anthropometrie en klassieke testen. En daarnaast hebben we een complete testbatterij nodig om talent op die manier in kaart te kunnen brengen.

Laten we verder de methodologie ontwikkelen om de potentie van het kleine aantal uitverkorenen om te zetten naar daadwerkelijke prestaties. Op het gebied van de training van toppers valt namelijk nog veel te ontwikkelen. Wat goed is voor de gemiddelde sporter hoeft zeker nog niet te werken voor de toppers die vaak een uitzondering zijn. Dit wordt vaak over het hoofd gezien. Niet iedere coach kan met talenten omgaan, al denken velen van wel. Laten we kijken naar een optimale aanpak voor deze beperkte groep toppers en informatie die beschikbaar is hierover bundelen. Daarnaast is het zaak veel strikter te gaan individualiseren, denk aan trends als 'personalized nutrition' en 'personalized medicine'. Dat zou voor training ook moeten gebeuren, 'personalized training', niet te verwarren met 'personal training', zoals dat in de fitness gebeurt.

Bovengenoemde twee facetten zijn in de stofwolken rond het 'talent-issue' helaas verloren gegaan. Laten we eerst eens teruggaan naar de start van het issue over talent, namelijk 'wat is talent' en 'wat is het niet'. En wat is de waarde van talent voor uiteindelijke topprestaties. Een aantal belangrijke, basale vragen waar snel aan voorbij gegaan wordt en dit leidt tot het gebrek aan efficiency in het hele concept rond talent.

Henk Kraaijenhof is performance consultant bij zijn eigen bedrijf Vortx. Eerder was hij was atletiekcoach van o.a. Nelli Fiere-Cooman, Merlene Ottey, Troy Douglas en Letitia Vriesde. Verder was hij consultant van de Engelse rugbybond, coördinator van de krachttraining van het Nederlands herenhockeyteam, conditietrainer van o.a. tennisser John van Lottum en tennisster Mary Pierce, consultant bij voetbalclub Juventus en bondstrainer van de KNAU bij de heren, dames en junioren. Kraaijenhof is ook één van de oprichters van NLcoach, de belangenbehartiger van trainers en coaches.

« terug

Reacties: 6

-
04-06-2013
Terecht verhaal, mooie visie, praktisch verhaal vol aanknopingspunten. Ook voor sponsoren die zich met het echte talent willen (en moeten) bezig houden! Veel centen naar deze ontwikkeling van talenten. Paul Kok
-
04-06-2013
Lees ook het book 'Talent is overrated': http://www.geoffcolvin.com/books/talent-is-overrated-by-geoff-colvin/ Dick Bronder, via Twitter(@DickBronder)
-
04-06-2013
'Maar helaas: niemand gaat hoger springen door de lat lager te leggen of door 'kanjer', 'kampioen' of 'talent' genoemd te worden. Dit draagt slechts bij aan de middelmatigheid en de zesjescultuur. Het geeft de illusie van al ergens gekomen te zijn zonder daar iets voor te hebben hoeven doen en van een zeker voorrecht.' Wat een kernachtig stukje uit het artikel! Ik moest meteen denken aan de volgende quote: 'Talent is a misleading concept! Kids who believe in talent tend to lose motivation. Why work hard if it's all about having the right genes?' Wanneer jonge sporters te pas en te onpas horen hoe 'talentvol' ze wel niet zijn, dan krijgen ze inderdaad de illusie dat dit talent genoeg is om de top te halen. Het lijkt er inderdaad op dat wij in Nederland een soort complimentenmachines zijn geworden en constant met dit soort overdreven labels ('natuurtalent' of 'de nieuwe Messi') lopen te strooien naar jonge sporters. Kinderen raken hier steeds meer aan gewend wat resulteert in een groot probleem. Wanneer ze namelijk altijd hebben gehoord hoe geweldig en talentvol ze wel niet zijn, dan is het behoorlijk schrikken wanneer een trainer/coach vertelt dat je iets nog niet zo goed kan. De overdreven complimenten zorgen dat jonge sporters niet meer met kritiek van hun trainer/coach kunnen omgaan en hun vermogen om te leren steeds meer kwijtraken. Alexander Büttner omschreef dit mooi in Voetbal International: 'Veel teamgenoten hadden ouders die alleen maar tegen hen zeiden hoe goed ze wel niet konden voetballen. Veel van hen hebben het niet gered, omdat ze snel tevreden waren. Dat heb ik nooit gehad.' Zoals Henk Kraaijenhof mooi omschrijft geeft het woord 'talent' jonge sporters teveel de 'illusie van al ergens gekomen te zijn'. We zouden inderdaad moeten stoppen met jonge sporters constant te vertellen hoe 'talentvol' ze wel niet ZIJN en ze moeten helpen om betere sporters te WORDEN. Bart Heuvingh - www.sportmindset.nl
-
05-06-2013
Op zich aardig visie. Ik hoop dat je ook in kan zien dat alleen feedback, een woord, peer ondersteuning, niet de enige parameters zijn m.b.t. het wel of niet slagen van een missie/talent. Talent is een verzamelwoord van verschillende kwaliteiten op alle levensgebieden. Wat in de meeste gevallen TOEVALLIG gezien wordt is het fysieke talent. Als dat de enige component zou zijn hadden we veel meer kampioenen gehad. Echter de andere talenten zijn niet zichtbaar en al helemaal niet wanneer je alleen gefocused bent op een gebied. Het lijkt wat dat betreft op de interactie tussen een man en een vrouw die elkaar leuk vinden. Het eerste wat je ziet is dat mooie lichaam, billen etc. Dit zegt echter nog niks over het slagen van de relatie. Talent mag gerust talent zijn maar is dat bij het benoemen dus al niet meer. Hopelijk kan je dan verder kijken dan alleen die lekkere billen.
-
05-06-2013
Deel mee eens, laatste deel niet geheel. Volgens mij gaat het er niet om om nog meer te testen, om 'écht' talent te vinden. Volgens mij moeten we eerst structureel beter gaan trainen. De cultuur veranderen.
-
06-06-2013
Henk - weer - een kritische bijdrage van je die hout snijdt. In het verlengde van de talenthype zoals jij die aankaart zie ik in het verlengde daarvan het visioen van de verspilling van 'talentgelden' voor me. Sportbonden (en mogelijk daarbinnen zelfs de verschillende disciplines) gaan onafhankelijk van elkaar (en mogelijk ook ongestructureerd) testen op bijv. scholen (met op termijn daar kans op 'testmoeheid') en snoepen de steeds schaarser wordende talenten uit elkaars vijver. Of heb ik het geheel bij het verkeerde eind en bestaat er een goed en doordacht systeem waarbij een daadwerkelijk talent in meerdere sporten gevolgd en op alle relevante vlakken begeleid wordt om zodoende uiteindelijk in die sport te belanden waarbij hij/zij de medailles wint waar de gemiddelde Nederlandse supporter de polonaise voor wil lopen? Betty Hofmeijer, trainer/coach horden bij de Atletiek Unie en de Stichtingen Hortas en Sotra

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst