Skip Navigation LinksHome-Nieuws-Open Podium-Item

Een kritische beschouwing op basis van 40 jaar ervaring 14 juni 2022

'The greatest enemy of knowledge is not ignorance, it is the illusion of knowledge' -
Ralph J. Boorstin

door: Henk Kraaijenhof

Het is soms goed eens stil te staan bij waar je vandaan komt, waar je nu bent en waar je naar toe gaat. Na 40 jaar opleidingen voor trainers en coaches verzorgd te hebben voor tal van sporten, over vele onderwerpen en in vele landen is het tijd om eens kritisch te beschouwen wat er veranderd is in die tijd.

Een klein opsomming: 

1. De komst van het internet beloofde een gouden toekomst voor informatieoverdracht, immers veel meer informatie zou beschikbaar komen, en zou gedeeld kunnen worden, ook voor trainers en coaches. En ja, dat is duidelijk waar. Alleen, het internet kent geen filter en beperkingen, geen peer-review of redactie. Dat heeft er voor gezorgd dat het internet de grootste (informatie)vuilnisbelt ter wereld is. Veel informatie is volslagen waardeloos, pure marketing of schaamteloze zelfpromotie, gekopieerde informatie van anderen of oude ideeën voorzien van een nieuw jasje en verkocht als nieuw of innovatief. En daarnaast natuurlijk de vele uitgekauwde clichés. Het is moeilijk om een daadwerkelijk originele gedachte of een werkelijke innovatie te vinden. Zelfkritische publicaties of podcasts zijn moeilijk te vinden.

"Men gelooft eerder een gelikt, positief en clichématig verhaal van de zelfbenoemde goeroe dan een harde werkelijkheid gebaseerd op reële ervaringen"

2. Kijk naar sociale media zoals Facebook, Instagram of LinkedIn: sport lijkt een interessant en lucratief werkveld te zijn. Velen schuren zich tegen de (top)sport aan en identificeren zichzelf met sportief succes (van anderen) en menen daar een significante bijdrage aan geleverd hebben. Uiteraard, bij het falen van diezelfde sporter of het team, distantieert men zichzelf daarvan en neemt daar geen enkele verantwoording voor.

3. De tsunami aan informatie maakt vaak voor jonge coaches vaak moeilijk om uit te vinden wat relevant is en wat triviaal, wat significant is en wat marginaal, wat de realiteit is en wat totale onzin. Men gelooft eerder een gelikt, positief en clichématig verhaal van de zelfbenoemde goeroe dan een harde werkelijkheid gebaseerd op reële ervaringen. Het probleem is dat vooral jonge coaches menen iets zeker te weten, omdat een goeroe het op Facebook heeft gezet of omdat ze ergens iets in een podcast gehoord hebben.

XL21OpenPodiumHK-1

4. Er is sterke verdunning van vakkennis en status, immers wie is er nu niet een 'speed-specialist', een 'conditioning-expert', een 'high-performance specialist' of een 'mental coach'. Wie heeft er nu niet 'met topsporters gewerkt' of 'begeleidt topsporters'?

Wat mij betreft allemaal totaal betekenisloze titels en inhoudsloze aanduidingen ter zelfpromotie. Elke coach is per definitie al een mental coach, hoe zou je anders je sporters iets willen leren? Ik begrijp ook dat een begeleider van een internationale topclub zich 'head of performance' wil noemen, dat klinkt goed, zelfs als je club alle wedstrijden verliest of degradeert. Maar als een conditietrainer van een 4e klasse amateurelftal zichzelf een 'high-performance specialist' noemt…

5. Een verschuiving van fysieke naar mentale en sociale aspecten van training en coaching. Of het coachen van coaches… maar wie coacht die coaches die de coaches coachen? Niemand.

6. Het ontstaan van een middenklasse van managers, projectleiders, consultants en beleidsmedewerkers die in het algemeen eigenlijk weinig toevoegen aan de sport, wel aan de toename van bureaucratie en regelgeving. Dit in navolging van bijvoorbeeld het onderwijs en de gezondheidszorg. Een zorgwekkende ontwikkeling.

7. Cursisten lijken minder tijd te hebben en opportunistischer te zijn: men geeft zich vaak laat op of schrijft zich op het laatste moment in, en men laat het vaker afweten door niet op te komen draven of vroegtijdig weg te gaan. Ook de invloed van sociale media is zichtbaar: in de pauze haasten velen zich naar buiten om te kijken wat voor belangrijks er op Facebook gebeurd is en om urgente berichten te controleren. 

"Wat hetzelfde is gebleven is de honger naar informatie van vele trainers, de wil om niet alleen hun sporters te verbeteren, maar ook zichzelf"

Is dit alles negatief te waarderen, nee, want we hebben met z’n allen deze samenleving deze kant op laten gaan. Tijden veranderen altijd. Zeker tijdens de lockdowns waren podcast, webcasts, en zoommeetings tijdelijk een prima uitkomst. Hoewel vrijwel iedereen het er over eens is dat het inferieur is aan face-to-face contact of opleiding, zeker op langere termijn. Wat hetzelfde is gebleven is de honger naar informatie van vele trainers, de wil om niet alleen hun sporters te verbeteren, maar ook zichzelf. 

Zelf ben ik, naast de dagelijkse training, weer druk aan de slag in het buitenland om een bijdrage te leveren aan de opleiding en bijscholing van coaches en trainers. Recentelijk was ik in de USA en in Slowakije. Voor mijn trainerswerk moest ik tijdens de covid-periode vaak naar Kazakhstan. Ik heb persoonlijk weinig of geen last gehad daarvan, sterker nog, lege vliegvelden en eindelijk beenruimte in het vliegtuig maakten het reizen plezieriger dan ooit. Mijn agenda loopt al weer aardig vol qua lezingen en congressen, uitnodigingen voor Griekenland, USA en Jamaica en het wordt ook weer tijd mijn eigen seminar - onderbroken door covid - te organiseren. Boeiend om in andere culturen te werken en de overeenkomsten en verschillen te observeren.

XL21OpenPodiumHK-2Hier zijn wat tips voor trainers, gebaseerd op observatie en ervaring, met vallen en opstaan.

  1. De belangrijkste: ontwikkel een kritische geest ten aanzien van informatie die je krijgt aangereikt, neem niet klakkeloos andere meningen, concepten of planningen, of technieken over. Kijk vooral ook naar de achtergrond en context van wie wat vertelt.
  2. Noem je zelf niet gelijk een 'expert' omdat je 50 websites hebt gelezen en 50 podcasts hebt gevolgd over een onderwerp. Als je echt goed genoeg bent, hoef je jezelf niet groter te maken door een fancy job-title. De prestaties van je sporters vertellen uiteindelijk het verhaal.
  3. Oriënteer jezelf breed, lees en studeer andere vakken naast je specialisme. Ook een sportpsycholoog mag iets van voeding begrijpen, dat maakt het samenwerken met de sportdiëtist in het team gemakkelijker.
  4. De hoeveelheid informatie neemt exponentieel toe, maar al die informatie heeft weinig waarde als je het niet kunt overdragen en toepassen. De persoonlijkheid van de trainer is de interface tussen de informatie en de sporter.

Henk Kraaijenhof is performance consultant bij zijn eigen bedrijf Vortx en guest lecturer aan de Shanghai University of Sport. Momenteel traint hij een aantal topatleten waaronder een olympisch kampioene. In juli 2019 verscheen zijn boek 'Methodology of Training in the 22nd Century'. Eerder schreef hij 'What we need is speed'. Verder was Kraaijenhof atletiekcoach van o.a. Nelli Fiere-Cooman, Merlene Ottey, Troy Douglas en Letitia Vriesde. Ook was hij consultant van de Engelse rugbybond, coördinator van de krachttraining van het Nederlands herenhockeyteam, conditietrainer van o.a. tennisser John van Lottum en tennisster Mary Pierce, consultant bij voetbalclub Juventus en bondstrainer van de KNAU bij de heren, dames en junioren. Kraaijenhof is eveneens één van de oprichters van NLcoach, de belangenbehartiger van trainers en coaches. Voor blogs van zijn hand op zijn eigen site zie hier.

« terug

Reacties: 2

Loek jorritsma
14-06-2022

Mooi artikel. Vroeg me nog wel af of je bij punt 6 de ontwikkeling van o.a. meer beleidsmedewerkers en regelgeving, ook mijn pleidooi voor een sportwet voor ogen had. Als dat zo is dan moet ik nog wel wat verduidelijken.

Anneke Palsma
14-06-2022

Mooi en helder overzicht met duidelijke informatie.
Het klopt dat internet geen filter kent waardoor alle informatie erop komt. 
Het is nu belangrijker dan ooit om sporters en hun begeleiders te leren om kritisch te zijn bij het lezen en daarnaast ook openminded om nieuwe kennis te blijven toetsen op waarde en toepasbaarheid. 
Wanneer je echt bereid bent te leren weet je dat je weinig weet en dat je voordurend blijft onderzoeken. 

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst