Skip Navigation LinksHome-Nieuws-Open Podium-Item

Yes we can! 7 mei 2019

door: Jeroen Weijermars

Met regelmaat wordt onderstreept dat Nederland een land is dat je wel voor de organisatie van een evenement kan benaderen. Het land heeft het woord verfestivalisering uitgevonden en van dance mede door de befaamde dancefeesten een van de belangrijkste exportproducten gemaakt. Je hoeft de betrokken festivals, feesten, en event organiserende Nederlanders niet uit te leggen wat Pine en Gilmore bedoelde met hun 'experience economy'.

De heren B. Joseph Pine II en James H. Gilmore benoemde in 1998 een nieuwe economie, een opkomende economie, waarin niet het product of de dienst centraal stond maar juist de beleving of ervaring daarvan. Het was 1998 toen zij hierover voor het eerst publiceerden en dat viel min of meer samen met de eerste geluiden dat ‘wij’ Nederlanders in 2028 de Olympische Spelen weer zouden moeten gaan organiseren. 

En zo ontstond er een gevoel van 'Yes, we can!' nog voordat Obama die slogan bedacht had

Utopisch idee omarmd
Alles leek erop dat het zou uitgroeien tot een perfect storm. Het ging Nederland economisch goed, we werden steeds beter in het organiseren van evenementen, sport nam een prominentere plaats in dan de decennia daarvoor en 2028 lag nog ruim voor ons maar kende ook een symbolische waarde. Het zou immers precies een eeuw later zijn dan de eerste en enige in ons land georganiseerde Olympische Spelen, die van Amsterdam 1928.

XL16OpenPodium-JW-1Wat begon als een bijna utopisch idee werd langzaam maar zeker toch omarmd. In eerste instantie vooral door de sport in Nederland. De sport maakte het tot een ambitie waarnaar geleefd werd. Het restaurant op Sportcentrum Papendal werd omgedoopt tot 2028, sportbonden deden hun best grotere sportevenementen naar Nederland te halen, sportmanagement en -marketingopleidingen werkten samen met diverse partijen om ideeën uit te werken, gemeenten dachten na over welke rol zij zouden kunnen spelen als het zou lukken en Amsterdam en Rotterdam deden hun best om tot dé olympische stad benoemd te worden zodat zij host city konden zijn als het daadwerkelijk in 2028 zou lukken. En zo ontstond er een gevoel van 'Yes, we can!' nog voordat Obama die slogan bedacht had. De olympische vonk sprong over en het olympische vuur leek heel even Nederland in vuur en vlam te zetten. Heel even maar…

'Wat kost dat?"
Helaas had de sport buiten de echte Nederlandse cultuur gerekend. Naarmate de tijd vorderde viel steeds vaker de typisch Hollandse vraag 'Wat kost dat?' en zo een beetje op het hoogtepunt van de bankencrisis draait RTL Nieuws de olympische ambitie de nek om door met multi-interpretabele cijfers te berekenen dat het ‘ons land’ tussen de 1,3 en 1,7 miljard euro zou gaan kosten. Na Saar Boerlage in de jaren '80 zorgt een uitzending van RTL Nieuws er in 2012 voor dat het afnemend enthousiasme buiten de sportwereld omslaat in louter negatieve associaties. En in het regeerakkoord Rutte II werd de olympische ambitie zonder blikken of blozen kaltgestellt

Zonder dat NOC*NSF erin gekend werd verdween het Olympisch Plan 2028 uit het plan der plannen: het regeerakkoord

Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Zeker op het moment de Nederlandse beleidsbepalers moeten schrappen in mogelijke kosten is de sport al snel het bokje. In 2012 was dat niet anders. Zonder dat NOC*NSF erin gekend werd verdween het uit het plan der plannen: het regeerakkoord. In een reconstructie daarover schrijft het AD: 'Betrokken (sport)bestuurders waren dan ook stomverbaasd toen eind oktober het regeerakkoord openbaar werd. Onder hen zou ook minister Ivo Opstelten zijn, een van de grote pleitbezorgers van de olympische ambitie. Hij was zeer verbaasd over het schrappen van het plan, zegt althans NOC*NSF-voorzitter André Bolhuis.'

AnnekeVanZanen-Nieberg-2

Passie voor de sport
Op 20 mei aanstaande vertrekt André Bolhuis als voorzitter van de sportkoepel, waar hij negen jaar de scepter zwaaide. In de Algemene Ledenvergadering van 15 april jl. werd Anneke van Zanen – zoals dat daags na de verkiezing in een landelijk dagblad werd genoemd – op Noord-Koreaanse wijze gekozen: 180 stemmen voor en 0 stemmen tegen. Passie voor de sport drijft Van Zanen. Daarmee lijkt passie én sport weer bij elkaar te komen. Tekenend is het opzeggen van haar baan door Van Zanen. Omdat zij er met werkgever Baker Tilly er niet uitkwam hoe het voorzitterschap te combineren met haar werkzaamheden werd de job opgezegd. Want, aldus Van Zanen: 'Passie gaat boven werk'. Ik vind haar nu al goed! 

Diezelfde passie zorgt ervoor dat in ieder geval bij de te benoemen voorzitter van NOC*NSF de olympische ambitie weer tot leven kan komen. Hoewel ze het in eerste instantie 'nog niet realistisch noemt' geeft ze in de Telegraaf van 16 april ook aan: 'Als de kans voorbij komt, moet je voorbereid zijn om de Spelen te organiseren'. Een paar dagen later noteert de Volkskrant uit de mond van Anneke van Zanen: 'Als je voorzitter wordt van NOC*NSF en je hebt niet de ambitie om de Olympische Spelen binnen te halen, dan moet je geen voorzitter worden.' En nog geen 10 dagen ná de uitspraak in de Telegraaf laat Van Zanen in een interview dat zij geeft aan Volkskrant er geen onduidelijkheid over bestaan. Ze gaat ze de vraag niet uit de weg, sterker nog ze benoemt de kansen in plaats van de problemen: '…waar een wil is, daar is in het handelsbeluste Nederland altijd een weg.'

We kunnen belevenissen, experiences creëren. Dus de tijd is er rijp voor. Zeker nu er ook nog eens 11 miljard overschot op de Nederlandse begroting genoteerd wordt

Handelsnatie
En daar komt de beleveniseconomie weer om de hoek kijken. Nederland is een handelsnatie. We kunnen organiseren. Het MBO en HBO leveren tientallen, zo niet honderden mensen af op de arbeidsmarkt die na hun opleiding uiteindelijk in de woeste wijde wereld allemaal ‘iets met sport’ willen doen. Daarnaast, zoals geschreven en bewezen, weten we wat het is om belevenissen te organiseren. We hebben de afgelopen decennia mooie en vaak vernieuwende sportevents georganiseerd. 

We kunnen belevenissen, experiences (lees: allesomvattende ervaringen die alle zintuigen van de bezoeker weet te raken zodat het als een belevenis wordt ervaren) creëren. Dus de tijd is er rijp voor. Zeker nu er ook nog eens 11 miljard overschot op de Nederlandse begroting genoteerd wordt. Een paar centen daarvan investeren in het grootste sportevenement ter wereld, dat bijdraagt aan onze economie en de kans biedt om duurzaamheid écht te vertalen naar sportaccommodaties én onze evenementenindustrie in de etalage kan zetten, is te mooi om te laten lopen. Zeker met de door passie gedreven nieuwe voorzitter Van Zanen is het een mooi moment om de olympische ambitie weer af te stoffen. 'Yes, we can!'

Jeroen Weijermars is met Zjerom ondernemer in sportmanagement en sportmarketing. Daarnaast is hij als docent verbonden aan de opleiding Sportkunde van de Haagse Hogeschool en geeft hij daar les op het gebied van sportmanagement, -marketing en -beleid. In zijn vrije tijd is hij lid van het bondsbestuur van het Koninklijk Nederlands Korfbalverbond (KNKV) met als aandachtsgebied marketing en communicatie. In 2014 behaalde hij zijn MBA Sportmanagement bij het Wagner Instituut te Groningen. Voor meer informatie: jeroen.weijermars@zjerom.nl, Twitter, LinkedIn, of www.zjerom.nl

« terug

Reacties: 6

Kees Renzenbrink
07-05-2019

Beste Jeroen,

Keep on dreaming! Het is altijd leuk om met geld van anderen je hobby te bedrijven.

Je 'argument' dat er een overschot van € 11 miljard op de NL begroting is wil toch niet zeggen dat je maar mogelijkheden moet vinden om het aan 'leuke dingen' te gaan uitgeven? Je zou ook kunnen stellen dat de belastingdruk in NL veel te hoog blijkt te zijn en dat de overheid deze belastingen iets naar beneden zou kunnen bijstellen?

Wees toch wat realistischer!

Henk Kraaijenhof
07-05-2019

De aanhouder wint, maar gelukkig niet altijd. Tja, Dhr Weijermars is weer hard bezig een oude koe te reanimeren. Nederland als belevingsland, maar van topsport? Ik kom het zelden tegen, maar ik ben dan ook een simpele strijder in de loopgraven van de sport. Wat ik bijvoorbeeld zie zijn grote hangsloten aan de hekken van atletiekbanen en  hockeyvelden. Meisjes die hockey op woensdagmiddag willen spelen, maar niet over een hek met punten willen klimmen en teleurgesteld afdruipen naar huis om daar op de bank op hun telefoon te spelen, die is namelijk wel altijd open. En dan maar proberen de jeugd meer te laten bewegen, maar met gesloten accommodaties en niet aanwezige of slecht opgeleide trainers en coaches is dat onmogelijk. Er is in 40 jaar niets veranderd. Als atleet moest ik eerst over dat hek springen om te kunnen trainen op een lege baan, daarna klom ik erover en op mijn leeftijd heb ik een trapje nodig om training te kunnen geven op een atletiekbaan. Meneer Weijermars, kom eens een dagje langs en ontdek nu eens het echte 'topsportklimaat' in Holland, in plaats van achter de schrijftafel megalomane plannen te bedenken of te ondersteunen. 2028 ging niet door en dat heeft een reden. Nee, aan de bestuurders lag het niet, daar ligt het immers nooit aan. Aan één ding heeft u tenminste gelijk: vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Op dit moment gallopeert het vertrouwen van het publiek in de overheid en ook in de sportinstanties (IOC, IAAF, FIFA, NOC) terecht hard de andere kant op. De ene vertrouwenscrisis volgt de andere op.  En inderdaad, een stemming van 180-0 laat goed zien hoe groot het kritische vermogen van de sportbestuurders zelf eigenlijk is. Hetzelfde geldt voor deze olympische hype (of een Formule 1): een kostbaar feestje m.n. voor bestuurders die op elkaars schouders slaan, waarvan de kosten uiteindelijk betaald worden door de belastingbetaler die daar echt niet op zit te wachten.

Peter Mink
08-05-2019

Nou Jeroen

Olympische Spelen in Nederland ?

Wel, ik vrees van een " No, we cannot ! "

Welkom in het land van de azijn zeikers, het land van Johan Cruyff met zijn positieve levensmotto: "Als je iets niet probeert, dan lukt het nooit" 

Succes

Jeroen Weijermars
09-05-2019

Geachte heer Renzenbrink,
Beste Kees,

Natuurlijk blijf ik er van dromen. Met heel veel plezier. En het doet mij deugt dat ik daarin niet alleen sta en uit jouw reactie maak ik op dat jij in ieder geval niet bij de voorstanders hoort. En ook dat mag.
And sure I'll keep on dreaming. Cause memories will take is back and dreams will take us forward.

Met sportieve groet,
Jeroen Weijermars
 

Jeroen Weijermars
09-05-2019

Geachte heer Kraaijenhof,
Beste Henk,

In je reactie doe je voorkomen alsof het stuk geschreven is door een bestuurder die zelf nog nooit met de poten in de modder heeft gestaan en louter achter de schrijftafel zit. Dat is jammer en ook onjuist. Naast bestuurder en docent op het gebied van sportmanagement en sportmarketuing draag ik als vrijwilliger mijn steentje bij aan de nodige sporten en sportevenementen op lokaal en verenigingsniveau. En dat doe ik inmiddels al ruim 30 jaar met veel plezier.
Mede daarom herken ik mij ook niet in de zinsnede dat er in veertig jaar niets is veranderd. Er is heel veel veranderd en vaak ten goede. Maar je hoeft niet ziek te zijn om beter te worden.
Daarnaast is het te makkelijk en wat mij betreft te veel vanuit de onderbuik om te zeggen dat bestuurders van zichzelf altijd vinden dat zij alles goed doen. Wie verantwoordelijkheid neemt maakt ook weleens fouten en een goed bestuurder erkent dat en herkent ze in het vervolg tijdig opdat die fouten niet meer gemaakt worden. Het is juist daarom dat er geleerd moet worden van de fouten die bij eerdere pogingen zijn gemaakt om de OS naar Nederland te halen.
Ook van mijn belastingcenten worden dingen gedaan die ik minder belangrijk vind. Dat brengt het democratisch systeem nu eenmaal met zich mee. Tegelijkertijd houd ik daarom graag een warm pleidooi om meer te investeren en dingen te doen die sportend NL en daarmee ook de jeugd kunnen inspireren.
Verder weet een ieder die ooit op de OS is geweest weet dat dit meer is dan een feestje waar 'bobo's' zich elkaar op de schouders slaan. Dit vind ik niet alleen maar wordt in mijn omgeving in ieder geval bevestigd door de sporters die ooit de Spelen hebben bezocht. 
Hoe dan ook... zowel als ervaren sportvrijwilliger, sportkunde docent en ook als bestuurder ben ik blij als het olympisch vuur weer gaat gloeien in Nederland.

Met sportieve groet,
Jeroen Weijermars

Jeroen Weijermars
09-05-2019

Geachte heer Mink,
Beste Peter,

Uit de reacties hierboven zie je dat niet iedereen even positief is. Maar ik sluit mij graag aan bij de door jou geciteerde uitspraak van Cruijff.

Met sportieve groet,
Jeroen Weijermars

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst