Skip Navigation LinksHome-Nieuws-Column XL-Item

Stop met de langzame baan 1 september 2020

door: Martin Breedijk

Ik heb een paar jaar regelmatig twee middagen per week in het Sloterparkbad gezwommen. Fijn bad, aardige mensen en lijnen bij minimaal zes van de acht banen. Dat is al een vooruitgang bij menig ander bad in Nederland waar vaak geen lijnen liggen. Dat laatste leidt vaak tot het kriskras door elkaar zwemmen waardoor er en een zeer inefficiënt gebruik van de ruimte en vaak de nodige irritatie ontstaat tussen bijvoorbeeld de fanatiekere borstcrawlzwemmers en de zwemmers die met het hoofd boven water schoolslag zwemmen en liever geen natte haren willen hebben.

Een indeling in banen en dan ook in snelheid en/of zwemslag is een goed idee. Alleen zie je dan meestal bordjes staan met termen als snelle en langzame baan. En die benaming wordt niet alleen bij dit soort 'banen-uurtjes' gebruikt, nee deze benaming is zeer gebruikelijk bij vele (duur)sporten waar het handig is om mensen op snelheid in te delen. Daarmee creëer je homogene groepen en kunnen mensen lekker met elkaar trainen, elkaar pushen en hebben ze wat gezelligheid tijdens de training of pauze (al borstcrawlend is het wat lastiger om even bij te praten). 

"Niemand vindt het volgens mij leuk om te horen: 'Jij traint met de langzame groep mee'"

Ongewenste diskwalificatie
Allemaal helemaal goed, en ik doe dat ook altijd als ik een duursportles geef aan de studenten Sportkunde in Amsterdam of een (gast)training bij een club. Alleen, ik gebruik nooit meer de term langzame baan of langzame groep, nooit! Hoe je het ook wendt of keert, dat is toch een beetje een diskwalificatie, niemand vindt het volgens mij leuk om te horen: 'Jij traint met de langzame groep mee' of 'Ga jij maar in de langzame baan'. Ik word inmiddels ook ouder en langzamer en daar heb ik mij echt wel bij neergelegd, maar als ex-topsporter vind ik het nog steeds heel vervelend om te horen dat ik bij de langzame groep moet meetrainen. En dat geldt volgens mij voor veel meer mensen. 

XL29ColumnXL-MB-1In het Sloterparkbad waren ook regelmatig zwemmers in de 'snelle baan' die daar wat betreft hun snelheid helemaal niet hoorden, ik ben ervan overtuigd dat ook zij niet in de langzame baan wilden. Of je komt als beginnend (duur)sporter bij een club en ongeveer het eerste wat je te horen krijgt is 'jij mag met de langzame groep meetrainen'. Zeg nou zelf, dat is toch niet motiverend?

Snel vs. heel snel
Mijn oplossing? Als ik de studenten voor de eerste keer lesgeef zeg ik altijd: 'De snelle zwemmers in deze baan….', dan wacht ik even en zie de studenten die zichzelf een mindere zwemmen vinden al de andere kant op lopen, om dan te vervolgen met: 'En de hele snelle zwemmers aan deze kant'. Ik vind het altijd geweldig om dan alle glimlachen op die hoofden te zien. Ik leg het ook altijd uit, ze moeten later immers ook in de sport gaan werken, en eindig met de stelling: 'De langzame baan/groep zit op de bank, iedereen die hier sport is snel en sommige zijn nog iets sneller'. En ja, ik weet, dat is ook enigszins stigmatiserend omdat er goede redenen of oorzaken kunnen zijn waarom mensen op een bank zitten, dus ik ben nog op zoek naar een ander voorbeeld. De zin, de mensen die op de bank zitten terwijl ze eigenlijk weten dat ze ervan af moeten komen, is toch wat te lang om impact te hebben. 

"Laten we met z’n allen bijdragen aan een positief sportklimaat en alleen nog maar spreken over verschillende gradaties van 'snel'"
XL29ColumnXL-MB-2

Ik roep bij deze dus alle zwembaden, duursporttrainers, coaches en vooral ook opleiders van trainers op om nooit meer het begrip 'langzame baan' of 'langzame groep', laat staan 'de langzaamste groep' (ooit eens heb gehoord) te gebruiken. Laten we met z’n allen bijdragen aan een positief sportklimaat en alleen nog maar spreken over verschillende gradaties van 'snel'. Of misschien nog beter, gebruik andere termen. Als bestuurder van de ETU hebben we dit jaar een virtuele race opgezet in samenwerking met WTRL en zij hebben verschillende koffienamen voor de diverse niveaus die ze hebben, van latte machiato tot dubbelle ristretto

Probeer het eens uit en merk zelf het verschil en laat me je ervaring weten.

Martin Breedijk is docent Sportkunde aan HvA en daarnaast onder meer duursport-/triathlontrainer (niveau 4). Ook is hij lid van de Executive board van de European Triathlon Union (ETU).

« terug

Reacties: 5

Arnold Brinkman
01-09-2020

Mooi artikel Martin, herkenbare situatie. Voorbeeld van kritisch kijken naar eigen sport en mooi voorbeeld hoe hiermee aan de slag te kunnen gaan in de vorm van differentiatie. In geval van zwemmen kunnen trainers o.a. differentiatie toe te passen door te relateren naar 100m, 400m, en 1500m tijden. En de focus op proces. Daarnaast helpt uitleg van het doel van oefeningen ook helpen de mindset te veranderen. Door indeling op niveau zal waarschijnlijk ook de baanbezetting omhoog kunnen gaan (je hebt minder last van elkaar). 

Een aansluitend onderwerp voor de zwemsport is ook de enorme focus op de ideale techniek. Wellicht mooi onderwerp voor een volgende collumn.

Marianne Jongsma
01-09-2020

Allereerst, leuk om je compliment te lezen over mijn collega's bij het SPB. Het is en blijft natuurlijk heel erg lastige kwestie waarover ik meer dan eens maand een klacht krijgen over de indeling bij het banenzwemmen. Overigens is de kwalificatie snel en heel snel natuurlijk ook erg lastig. Mijn snel is namelijk als die van jou. Maar mijn snel is ook weer anders als die van Ranomi bijv. 

Het probleem is dat er veel banen zwemmers de (ongeschreven) regels niet kennen. Als wedstrijdzwemmer wordt je namelijk vanaf het begin de (gentle-men agreement) regels uitgelegd. Wanneer je je daar niet houdt, dan wordt dat meteen nog een keertje uitgelegd en daarna niet meer, dan voel je het namelijk wel.  Stop 10 wedstrijdzwemmers in een baan en dat gaat prima met elkaar. 

De ongeschreven regels: 1. je zwemt zo dicht mogelijk langs de kant/lijn 2. een keerpunt maak je zover mogelijk links 3. als je merkt dat een sneller iemand wilt inhalen, dan wacht je even aan de rechterkant en laat de 'snellere zwemmer' voor gaan 4. als iemand in wilt halen in de baan, dan kun je dat laten door bijv. een keer op de voeten te tikken en dan laat je die snellere ook voor gaan (en ga je zelf niet nog sneller zwemmen of tegelijktijd het keerpunt maken) 5. je start niet voor iemand die komt aan zwemmen en een keerpunt wilt maken.

Ik stel voor dat ik geen bordjes neer ga zetten en het niet meer ga reguleren. Als je binnen komt kunnen mensen namelijk prima inschatten (vaak m.u.v. mijn grote triathlon vrienden, die je herkent aan de veel te grote Garmin horloges en die zich kostte wat het kost zich aan het trainingsschema van hun coach moeten houden).  Anders ga ik mijn banen gewoo Pluto, Jupiter en Mars noemen, dan kwalificeer ik namelijk niks meer en kan ik daar ook weinig meer fout aan doen.

Groetjes van je meester favoriete S,M&O student

Eric Herber
02-09-2020

Tja...
Daar issie weer...
Het gebruikte woord en het gevoel / de waarde / de waardering die er (door zowel de zender als de ontvanger) aan wordt gekoppeld.
Wanneer je over [Snel] praat, bestaat dat alleen maar omdat er ook [Langzaam].
En dat geldt dan net zo goed voor [Lelijk], [Fout], [Blank] en [Jong].
Het ene woord bestaat niet zonder diens 'antagonist'.
IK zie dus veel meer in het 'opvoeden' middels het juiste taalgebruik EN de juiste koppeling van (gradatie van) emotie aan de verschillende woorden.
[Ja] en [Nee] zijn toch immers ook niet [Ja] en ['Ja-er]... 

Martin Breedijk
02-09-2020

Dank voor jullie reacties Arnold, Marianne en Eric. Marianne ik ben zeker niet tegen het indelen van banen op snelheden en ik weet dat triatleten soms stronteigenwijs zijn en ik heb ook zeker niet de wijsheid in pacht. Je voorstel van Mars, Pluto etc. en dan met richttijden per 100 meter klinkt mij sympathiek in de oren. Indelen om homogene snelheden te krijgen is prima, alleen vind ik dat we daar geen 'kwalificerende' labels aan moeten hangen. 
En nee, daarmee is zeker niet al 'het geklaag' ondervangen, er zullen altijd mensen zijn die klagen. En het gaat om meer dan alleen de zwembaden, laat dat ook duidelijk zijn. 

@Arnold, dat van die techniek is een leuk idee, ik ga er eens op broeden. Zie je ook wel bij andere sporten, sommige mensen zijn heel goed in de techniekoefeningen maar als het dan wat langer gaat wordt het lastig. Bob Boverman zei het al; "Er bestaat geen optimale techniek", om nog maar te zwijgen over het verschil tussen techniek en stijl (denk aan Gunda Niemann en Paula Radcliff). 

@Eric, klopt dat het binnen een breder perspectief past. Ik kreeg op Twitter van iemand een reactie dat ze het in Duitsland hebben over de xde winnaar, nooit over de verliezer of de laatste. Sport is ook een mooi middel om leren om te gaan met tegenslag, we moeten ook niet alles wegpoetsen. Dat blijft voor ons als sport- en beweegbegeleiders een mooie uitdaging. Zelf heb ik een paar jaar lang een week fietsen in de Alpen georganiseerd met studenten, met daarin een klimtijdrit op Alpe d'Huez. Ik had dan altijd én een klassement en iedereen was altijd winnaar in een specifiek klassement. 

Mooi dat we met z'n allen blijven nadenken om sport nog mooier te maken. 

Huub Stammes
02-09-2020

Martin, bij Triathlon Vereniging Soest zwommen we in baan 1 tm 6. Inderdaad 1 voor de minst snelsten of langzaamsten en 6 voor de snelsten. De grap is dat wij het nooit over langzaam of snel hadden. Je zwom in baan met een nummer die bij jou snelheid of gezelligheid  hoorde. En dat kon per training variëren. 
In een zwembad tijdens vrije uren zou ik meer opteren voor veel laantjes en deze eerder per slag indelen (of wie niet nat gespat wil worden) en daarna op snelheid, en dan zoals bij TV Soest
 

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst