Skip Navigation LinksHome-Nieuws-5 vragen aan...-Item

5 vragen aan Ellis van der Weerden, directeur Team Sportservice 23 maart 2021

Ellis van der Weerden is sinds 2015 directeur van Team Sportservice, de koepelorganisatie van Team Sportservice Noord-Holland, Team Sportservice Amsterdam, Team Sportservice provincie Utrecht en Team Sportservice Zuid-Holland. Daarnaast is zij bestuurlijk actief als o.m. lid van de Sportraad Amsterdam, bestuurslid van de Atletiekunie, vicevoorzitter van de Raad van Commissarissen van Grote Club Actie en oprichter/bestuurslid van Volwassenenfonds Sport & Cultuur. Als bedrijfskundige met een internationale carrière in de papierindustrie, belandde zij in 2007 min of meer toevallig in de sportsector toen zij directeur werd van de Jaap Edenbaan. Een carrièreswitch waar ze nog geen seconde spijt van heeft gehad.

door: Leo Aquina | 23 maart 2021

 1. Je begon in 2007 als directeur van de Jaap Edenbaan aan je eerste functie in de sportwereld. Daarvoor werkte je buiten de sport, in het bedrijfsleven. Hoe is de sportwereld destijds professioneel op jouw pad gekomen?
"Dat is eigenlijk toeval. Ik ben opgeleid als bedrijfskundige en ik ben mijn carrière ooit begonnen als managementtrainee voor een groot internationaal bedrijf in de kartonindustrie. Uiteindelijk werd ik daar hoofd inkoop. Daarna ben ik onder meer negen jaar agent geweest voor verschillende buitenlandse papierfabrieken. Rond mijn veertigste ging ik nadenken over het vervolg van mijn carrière en ik realiseerde mij dat intermediairs op een gegeven moment uit de keten gesneden zouden worden, dus als ik een switch wilde maken, moest ik het op dat moment doen. Samen met een loopbaancoach ben ik toen letterlijk advertenties uit kranten gaan knippen. Het was een soort oefening, wat is voor mij belangrijk in de functie die ik zoek?”

"Ik heb een enorme passie voor mijn vak als bedrijfskundige, maar ik vond de sport vanaf het eerste moment fantastisch"

“Een van de functies die ik toen tegenkwam was directeur van de Jaap Edenbaan. Dat leek mij echt gaaf en er zat van alles in waar ik als bedrijfskundige ervaring mee had: de procesindustrie, techniek, het aansturen van ploegendiensten, inkoop-verkoop, algemeen management. Het enige dat ik niet kon was schaatsen. Ik heb een poging gewaagd, maar de bocht, pootje over, dat ga ik niet meer leren. Maar als er natuurijs ligt, schaats ik graag een tocht van 30-40 kilometer.”

XL11-5vragenaanEllisVanderWeerden-1“Had ik affiniteit met sport? Professioneel niet. Ik ben groot geworden met de paardensport. En ik heb altijd veel geskied. Vooral toen ik studeerde, had ik tijd en was ik vaak op de piste te vinden. Toen ik bij de Jaap Edenbaan kwam, ben ik aan meer sporten gaan doen, hardlopen en wielrennen.”

“Ik ben in eerste instantie niet bij de Jaap Edenbaan gaan werken vanwege de sport, maar omdat ik viel voor de bedrijfskundige opgave. Ik heb een enorme passie voor mijn vak als bedrijfskundige, maar ik vond de sport vanaf het eerste moment fantastisch. De mensen die in de sport werken, zijn echt anders, zo enorm gepassioneerd.” 

2. Op je LinkedIn-profiel lezen we: 'De rode draad in mijn carrière is het leiden van veranderingsprocessen in organisaties naar toekomstbestendigheid. In gang zetten van een innovatieve mindset en cultuur.' Hoe zag dat eruit bij de Jaap Edenbaan?
“Ik kreeg een flinke klus in de schoot geworpen. De baan was verlieslijdend, had een negatief eigen vermogen en er was een groot conflict met de pachters, de Skeeve Skaes (het café-restaurant bij de baan), Duosport (dat onder meer de schaatslessen verzorgde) en Waterman (schaatswinkel). Iedereen verdiende geld aan de ijsbaan, die zelf verlieslijdend was. Daar kwam bij dat de pachters zo langzamerhand de dienst uitmaakten. Zij hadden de klantcontacten, zij runden de ijsbaan en ze streken de winst op. Alleen een plak ijs neerleggen is gewoon een verlieslijdende bezigheid. Daar moest alsmaar subsidiegeld bij. Er moest dus een nieuw verdienmodel komen.” 

"Sport is emotie. Het gaat niet altijd om bedrijfskundige ratio. Dat maakt het niet alleen lastig, maar ook mooi"

“Om toekomstbestendig te blijven, moest de baan die aanpalende zaken erbij nemen, of de pachters moesten serieus geld bijdragen, maar de onderlinge verhoudingen waren verziekt. Ik heb mijn uiterste best gedaan dat nog bij elkaar te krijgen, maar dat lukte niet en toen heb ik de knoop doorgehakt. We hebben uiteindelijk met Café Jaap en de schaatsschool twee nieuwe organisaties neergezet. Dat was een moeilijke tijd. Er was veel verzet. Op de Jaap Edenbaan komen iedere avond veel mensen, veelal hoogopgeleid, lekker een avond knallen, les bij Duosport en dan een lekker biertje. Zij kregen het gevoel dat er iets werd afgepakt. In de pers leg je het dan altijd af.”

“Er kwamen twee zaken om de hoek kijken die de sport tot een complex werkveld maken. Ten eerste opereer je op het snijvlak tussen publiek en privaat en dat is een ingewikkeld landschap met verschillende stakeholders. Ik moest lobbyen bij de politieke partijen, maar ook bij de andere stakeholders om de belangen van de baan op de juiste manier onder de aandacht te brengen. En in de sport ligt het allemaal onder een vergrootglas. In het bedrijfsleven kun je vrij anoniem opereren, maar dat was hier niet het geval. Daarmee kom ik op het tweede aspect wat sport anders maakt dan het bedrijfsleven. Sport is emotie. Het gaat niet altijd om bedrijfskundige ratio. Dat maakt het niet alleen lastig, maar ook mooi. Als ik zie hoe sport mensen raakt en beweegt, weet ik waarom ik het zo leuk vind om mijn carrière in deze richting voort te mogen zetten.”

XL11-5vragenaanEllisVanderWeerden-23. Na zeven jaar Jaap Edenbaan, ben je overgestapt naar Team Sportservice. Waarom wilde je daar werken?
“Ik werd benaderd om deze functie te gaan doen. Eigenlijk had ik nog niet veel tijd gehad om na te denken wat ik echt wilde na de Jaap Edenbaan, maar ik voelde wel dat ik door wilde in de sport. Het verhaal bij Team Sportservice was dat het allemaal goed ging, er was net gereorganiseerd. Dat maakte het voor mij eigenlijk minder aantrekkelijk, want ik wil wel een opgave hebben, niet alleen maar op de winkel passen.”

“Die opgave was er ook wel, want iedereen die in een nieuwe baan terechtkomt, heeft een veranderopgave. Dat is logisch, want andere mensen doen andere dingen. Je voorganger deed waarschijnlijk dingen waar jijzelf geen energie van krijgt. Bij Team Sportservice was mijn voorganger de oprichter van de organisatie en een enorme visionair, maar geen bedrijfskundige. Ik kon dus juist die kant meer belichten. Het was een mooi traject om intern te professionaliseren. We hebben van veel zaken afscheid genomen om ons beter te kunnen richten op onze missie: ‘Een gezonde, vitale en sociale samenleving, waarin sport en bewegen voor iedereen vanzelfsprekend is en een gezonde leefstijl de standaard’."

"Toen ik begon, waren we net van het subsidie-infuus van de provincies gehaald"

“Ik werk vanuit mijn vak als bedrijfskundige en ik vind het leuk om te zien dat er de laatste jaren steeds meer oog is voor die zakelijke kant van de sport. Er wordt steeds meer geprofessionaliseerd, ook bij provinciale sportorganisaties. Toen ik begon, waren we net van het subsidie-infuus van de provincies gehaald. De provincies hielden daarmee op in het kader van de kerntakendiscussie en toen moesten wij ons verdienmodel opnieuw uitvinden. Er is dan geen organisatiesubsidie meer. In feite voeren wij nu het sportbeleid uit voor gemeenten, maar dat gaat via aanbestedingen en subsidieaanvragen die wij op basis van onze kennis en expertise kunnen invullen. Alles bij elkaar heeft dat tot een stevige reorganisatie geleid bij Team Sportservice. Voorheen hadden we de aparte organisaties voor Noord-Holland, Zuid-Holland en Utrecht, nu is dat aan de achterkant allemaal één organisatie met een compleet nieuw loon- en functiegebouw.”

4. Hoe groot is Team Sportservice en hoe verhoudt de organisatie zich tot Sportkracht12, de koepelorganisatie van alle provinciale sportserviceorganisaties in Nederland?
XL11-5vragenaanEllisVanderWeerden-3“Wij zijn een van de grootste sportorganisaties van Nederland. Team Sportservice is een stichting waar weer verschillende andere stichtingen onder vallen. Noord-Holland is de grootste, daarna komt Amsterdam. Utrecht en Zuid-Holland zijn ongeveer even groot. Daarnaast hebben we nog Team Sportservice Nederland en Sportkader Nederland, de stichting waarmee we het sporttechnisch kader bij de verenigingen verlonen. In totaal werken er zo’n 300 mensen bij Team Sportservice, het merendeel buurtsportcoaches. Veel van onze activiteiten worden gefinancierd vanuit de buurtsportcoachregeling, waarbij we meestal zelf voor een stukje cofinanciering moeten zorgen. Dat kan door in te zetten op bewegingsonderwijs, maar ook door bijdragen te zoeken uit andere domeinen, of simpelweg door ondernemerschap.” 

“Wij zijn onderdeel van Sportkracht12. Samen met alle andere provinciale sportorganisaties in Nederland hebben we enorme stappen gezet. Waar het vroeger lastig was onze gemene deler te vinden, vormen we binnen Sportkracht12 samen met de andere negen provincies echt de uitvoerende infrastructuur van het sport- en beweegbeleid in Nederland. We zijn overal lokaal en in gemeenten verankerd. Als organisaties op het gebied van sport en bewegen iets willen uitrollen, komen ze al gauw bij ons terecht. Naast buurtsportcoaches leveren wij bijvoorbeeld veel JOGG-regisseurs (Jongeren op Gezond Gewicht) en bijna alle provinciale sportorganisaties zijn uitvoerder van het Jeugdfonds voor Sport en Cultuur en natuurlijk ook van het Volwassenenfonds Sport en Cultuur.”

"Over het algemeen kun je wel zeggen dat de rek eruit is bij sportverenigingen. De reserves zijn op en ook op andere gebieden wordt het zwaarder en moeilijker"

“In het verleden stonden de verschillende partijen elkaar vaak naar het leven. Sport is nu eenmaal vaak de roden tegen de blauwen. Als relatieve buitenstaander stond ik daar nog wel eens van te kijken. Hoezo kunnen de roden en de blauwen niet samenwerken? Je ziet de laatste jaren dat het dus ook wel kan. De samenwerking binnen Sportkracht12 is daar een voorbeeld van, maar ook de manier waarop wij samenwerken met VSG, VWS en NOC*NSF. Dat is een hele fijne samenwerking geworden.”

5. Wat merken jullie als Team Sportservice van de coronacrisis?
“De impact op de sportwereld en de verenigingen is moeilijk te duiden, omdat de verschillen enorm groot zijn. Bij zaalverenigingen kan momenteel helemaal niets en buitensporten kunnen in meer of mindere mate wel activiteiten ontplooien. Over het algemeen kun je wel zeggen dat de rek eruit is bij sportverenigingen. De reserves zijn op en ook op andere gebieden wordt het zwaarder en moeilijker. Ik zie bij de Atletiekunie bijvoorbeeld dat de uitstroom van leden bij verenigingen ongeveer even groot is als normaal, alleen staat daar nu geen instroom tegenover. Er zijn allerlei regelingen voor verenigingen, maar zelf weten ze de weg vaak maar moeilijk te vinden. Ze worden toch veelal gerund door vrijwilligers die het allemaal naast hun werk doen en wellicht ook vaak de weg niet kennen. Er blijft gewoon erg veel geld van de regelingen in de pot zitten.”

XL11-5vragenaanEllisVanderWeerden-4“Als Team Sportservice kregen we direct met de vervelende gevolgen van de coronacrisis te maken bij de verloning van het sporttechnisch kader. Dat gebeurt allemaal centraal via één loonbelastingnummer, heel efficiënt, maar daardoor konden verenigingen geen aanspraak maken op steunmaatregelen. Dat was voor veel verenigingen echt een drama. We hebben ongelooflijk hard gelobbyd, met heel veel steun van de ambtenaren bij VWS, en daar zijn uiteindelijk wel aparte regelingen uitgekomen. Het zijn complexe dingen want het kabinet probeert zoveel mogelijk generieke maatregelen uit te rollen en kan natuurlijk niet voor alles en iedereen uitzonderingen maken. Ik begrijp het wel, maar dat maakt het drama niet minder groot.”

“Ik vind wel dat verengingen weinig klagen, zeker als je dat vergelijkt met andere sectoren. Veel verenigingen hebben het echt moeilijk en dat mag best meer gehoord worden. We hebben een prachtige infrastructuur van verenigingen en we moeten met zijn allen echt zorgen dat we die overeind houden. Als we dat straks allemaal op een andere manier moeten gaan organiseren, hebben we echt een groot (financieel) probleem. Alles wat nu door de crisis omvalt, komt niet zomaar vanzelf terug en dan heeft dat zijn weerslag op de samenleving.”

« terug

Reacties: 0

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst