Skip Navigation LinksHome-Achtergronden-10 sporters, 10 leeftijdsklassen-Item

Peter Hopstaken (56 jaar): "Amstelveen was een walhalla voor sportliefhebbers" 5 september 2017

Sport is mij met de paplepel ingegoten. Mijn vader voetbalde in zijn jeugd, volleybalde als volwassene en speelt nog steeds bridge. Mijn moeder korfbalde, volleybalde en bridgete ook. En er werd thuis altijd naar sport op televisie gekeken, in mijn jeugd. Véél voetbal, maar ook uitgebreid naar de Tour de France, Wimbledon, EK's en WK's schaatsen (rondetijden op papier bijhouden!) en uiteraard de Olympische Spelen en noem alle grote sportevenementen maar op.  

Als jochie van rond de tien jaar vond ik het doodnormaal dat een Nederlandse voetbalclub de Europa Cup I - de voorloper van de Champions League - won. Feyenoord in 1970, Ajax drie keer op rij daarna. En het Nederlands voetbalelftal stal de harten van de hele wereld tijdens het WK 1974, ik zie de meeste Oranje-goals in dat toernooi nog scherp op het netvlies. En ook de ontladingen in het land, misschien wel voor het eerst zó massaal.

Walhalla voor sportliefhebbers
In mijn jeugd - ik woonde een groot deel ervan in Amstelveen - sportte ik zelf natuurlijk ook: eerst judo (bij sportschool Buenting), toen ik eindelijk tien jaar was (eerder kon dat in die tijd niet!) werd ik lid van voetbalclub NFC en twee jaar later ben ik ook gaan tafeltennissen (bij NMB/VDO). Amstelveen was een walhalla voor sportliefhebbers, met talloze sportverenigingen in vele takken van sport. En Amstelveen bracht destijds vele kampioenen voort, wat leidde tot de prestigieuze titel van 'Sportstad van het jaar', die het in 1971 - toen ik tien jaar was - van televisieprogramma AVRO's Sportpanorama kreeg. Ik ging vaak kijken bij thuiswedstrijden van Kinzo, begin jaren zeventig twee keer basketbalkampioen van Nederland. En in diezelfde sporthal - de Bankrashal, later is er een 'model' naar genoemd - zag ik ook regelmatig live de volleyballers van hoofdklasser Martinus spelen.

PeterHopstaken-wielrennen

"In 1992 heb ik - samen met onder meer andere bevriende ex-voetballers - het leuke van de racefiets ontdekt"

In mijn Amsterdamse studententijd en de jaren erna bleef als actieve sportbeoefening alleen voetbal over. Eerst bij De Schollevers (club bestaat inmiddels niet meer), daarna bij TABA (toen nog een kleine club, bijvoorbeeld zonder enige jeugd, nu puilt het ervan uit). Een zware kruisbandblessure betekende einde voetbalcarrière. Daarna heb ik in 1992 - samen met onder meer andere bevriende ex-voetballers - het leuke van de racefiets ontdekt. Wekelijks rijd ik sindsdien in de periode april-september met een groepje vrienden een ronde in de groene omgeving van Amsterdam, afhankelijk van hoe laat het donker wordt een bescheiden of grote ronde. En we gaan twee maal per jaar een paar dagen naar de Ardennen, op 'hoogtestage', ondertussen dus al 25 jaar lang. 

PeterHopstaken-tennisEn ik ben gaan tennissen, zo'n vijftien jaar geleden, bij de Tiebreakers in Amsterdam-Oost. Tot slot ben ik een jaar of zes geleden ook weer begonnen met tafeltennis, nu bij The Victory in Weesp. Ik had dat zo'n vijfendertig jaar niet meer gedaan, wonderlijk hoe snel je zo'n technische sport weer oppakt als je het in de jeugd geleerd hebt, techniek verleer je niet. Wat voor mij het belang van een goede trainer - liefst de allerbeste! - bij de jeugd onderstreept. Bob Lijesen - helaas in 2013 overleden - was zo'n trainer.

Voetballende zonen
Ook als vrijwilliger ben ik actief geweest. Vier jaar lang was ik jeugdleider van het voetbalteam van mijn oudste zoon Mats en ik heb een jaar 'trainingsleden' getraind, kinderen van vijf jaar die destijds nog geen competitie konden spelen maar wel wekelijks bij een club wilden voetballen, waaronder destijds mijn jongste zoon Jelle. Tegenwoordig spelen beide zonen (inmiddels 22 en 20 jaar) samen in het eerste zaterdagelftal van GeuzenMiddenmeer, prachtig om ze praktisch elke week - maar nu dus als senioren - te zien voetballen. 

"Ik hoop - en verwacht ook - dat de sportverenigingen waar ik nu lid van ben over tien jaar nog springlevend zijn"

PeterHopstaken-tafeltennisTerug naar mijn actieve sportleven. Momenteel beoefen ik dus drie sporten: wielrennen, tennissen en tafeltennissen. Alle drie niet heel intensief, ik vind de afwisseling leuk. In totaal sport ik gemiddeld drie tot vier avonden per week. Ik geef als het mooi weer is absoluut de voorkeur aan buiten sporten, dus dan valt tafeltennis even af. 

Ik zie mij over tien jaar gerust hetzelfde sportpatroon hebben. Ik hoop - en verwacht ook - dat de sportverenigingen waar ik nu lid van ben dan nog springlevend zijn. Net als ontelbaar andere sportverenigingen in Nederland, die unieke structuur zouden we moeten koesteren en tegelijkertijd zouden we de wensen van ongebonden sporters moeten (her)kennen én als het even kan ook moeten honoreren...

Peter Hopstaken is in september 2007 gestart met Sport Knowhow XL, informatieplatform voor de zakelijke sportmarkt. Eerder was hij hoofdredacteur van het vakblad SPORT Bestuur & Management (1998-2007), consultant bij KPMG (1996-1998), onderzoeker bij de Stichting Economisch Onderzoek (1987-1996) en onderzoeker bij Stichting Spel en Sport (1986-1987). Hopstaken is in 1985 afgestudeerd als econoom aan de Universiteit van Amsterdam.


jubileumlogoSKXLdef

Sport Knowhow XL bestaat tien jaar. In het kader van dat jubileum plaatsen we tien uiteenlopende sportportretten van mensen uit tien verschillende leeftijdsklassen. Samen geven ze een mooi doorkijkje van sportief Nederland waarbij plezier en liefde voor de sport steeds doorklinken maar tegelijkertijd prestaties zeker niet onbelangrijk zijn en soms zelfs een hele voorname drijfveer vormen om een leven lang te sporten. Lees óók de verhalen van:

« terug

Reacties: 1

Frank Brilman
05-09-2017

Beste Peter,

Dank voor je opsomming aan sportactiviteiten. En gefeliciteerd met de 10! 

Vraag: waarom is sport nou voor jou zo belangrijk in jouw leven? Wat voegt het toe, wat zou je missen als je het niet had? Niet alleen fysiek, sociaal of mentaal maar ook spriritueel gezien. Als bijna zestiger en met zoveel kennis van sportervaring van anderen, hoop ik dat jij aan kunt geven (wilt delen) waarom een leven zonder sport niet kan.

Groet, Frank

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst