<< terug
reageer >>Reacties
De hockeybond heeft in 2008 een interessante afstudeerscriptie laten schrijven over het onderwerp 'buitenlandse hockeyers in de Nederlandse competitie'. Alleszins de moeite waard om op zijn minst de samenvatting daarvan te lezen! Lilian Reckers
Persoonlijk sta ik helemaal achter de constatering van Erik Cornelisse. Hij heeft zeker een punt. Maar ik zou nog een stap verder willen gaan. Als we in Nederland talent zo goed mogelijk willen opleiden voor de top dan dient het aanbeveling om drie zaken tegen het daglicht te houden.
Het eerste aandachtspunt is de manier hoe clubs nu talent opleiden. Er wordt nu nog te veel resultaatgericht geselecteerd en begeleid met alle consequenties van dien. Onderzoeken aan de VU hebben uitgewezen dat door een dergelijke aanpak jeugdspelers gefrustreerd raken en afhaken omdat ze het plezier in de sport zijn kwijt geraakt. Hierdoor verliezen we onnodig talenten waardoor de kweekvijver voor topspelers kleiner wordt.
Ten tweede dient er een mentaliteitsverandering plaats te vinden bij zowel clubs als spelers. Hockeyers in Nederland hebben in vergelijking met Australische sporters een veel lagere interne drive. De wil om jezelf te verbeteren is in 'Down Under' veel groter. Hier heerst een pampermentaliteit die op topniveau het onderspit delft. Hier trainen spelers omdat het 'moet' en niet omdat ze het zelf willen. in Australië trainen spelers voor zichzelf en dus vaak extra naast de reguliere trainingen. In Nederland moeten eerst alle faciliteiten goed zijn voordat de sporter in beweging komt. Het is wat gechargeerd gezegd maar het verschil in beleving is erg groot!
Het laatste onderdeel is de opzet van de Nederlandse competities. De competities zijn hier een doel en geen middel. Dat betekent dat de opzet gestoeld is op het zo aantrekkelijk mogelijk maken van de competitie. De vraag of deze opzet optimaal is voor opleiden, wordt niet gesteld. Nu is er gekozen voor een hele smalle opzet. Dit betekent dat maar relatief weinig teams en dus spelers de mogelijkheid hebben om aansluiting te vinden bij de top vanwege de starre richtlijnen. Al op relatief jonge leeftijd wordt dit proces ingezet. Doorgroei mogelijkheden voor bijvoorbeeld laatbloeiers wordt hiermee geblokkeerd. En ervaringen wijzen uit dat juist de groep laatbloeiers mentaal sterker zijn dan de vroegrijpers. Kortom we elimineren al in een vroeg stadium talent.
Al met al verdient het dus de discussie om te kijken of de gekozen structuur in Nederland wel de juiste is. Het verdient een compliment dat Erik Cornelisse de keuzes in de eerste teams wil aanpakken. Maar is het niet verstandig om bij de basis te beginnen? Door de opleiding van jeugdspelers structureel te veranderen. Jong geleerd is immers oud gedaan!
Lutger Brenninkmeijer