Skip Navigation LinksHome-Nieuws-Nieuwsberichten-Nieuwsbericht

Klem tussen ambities bestuurder en droombeeld ouders

door: Thomas van Zijl | 2 november 2017

De kern van wat Lutger Brenninkmeijer wil zeggen, ligt besloten in het woord vereniging: mensen verenigen die met elkaar mooie momenten beleven. Hij begeleidde de afgelopen jaren tientallen hockeyverenigingen, maar komt het in de praktijk veel te weinig tegen. Bestuurders zijn vooral bezig hun eigen ambities waar te maken en te scoren met selectie-elftallen. Het draait vanaf jonge leeftijd steeds meer om presteren en steeds minder om ontwikkelen. Dat kan funest zijn voor de sport. 

XL36hockeyverenigingenLutgerBrenninkmeijer-1Brenninkmeijer deelde zijn visie onlangs op de website Hockey.nl en na bedolven te zijn onder reacties kan hij constateren: dit raakt een open zenuw. “Veel mensen herkennen zich hierin. Ze zien dat de aandacht binnen hun eigen vereniging bijna uitsluitend uitgaat naar selectieteams en dat de rest er een beetje bij bungelt.” Wellicht reden genoeg om de zaken drastisch aan te pakken, maar Brenninkmeijer wil niet van een afstandje de route uitstippelen. Verenigingen moeten bij zichzelf te rade gaan en eens goed onderzoeken wat de wensen van hun leden zijn. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. 

“Mijn ervaring is dat binnen een vereniging slechts vijf procent bezig is met topsport, de overgrote meerderheid heeft daar helemaal geen boodschap aan. Waarom er dan toch zoveel aandacht voor is? Prestige voor de club en diens bestuurders. De topsportwetten voor de nationale teams horen niet te gelden binnen een vereniging. Dat zijn twee totaal verschillende wetten.”

Lol maken is het belangrijkste
Bestuurders willen topspelers afleveren, trainers willen kampioen worden, maar willen de hockeyers dat ook? En zo ja, tegen welke prijs? Eigenlijk, zegt Brenninkmeijer, zou een trainer dat in alle eerlijkheid zijn selectie moeten bevragen in plaats van opleggen. “De reden dat de meeste kinderen gaan hockeyen is omdat hun vriendjes dat ook doen en dat verandert door de jaren heen nauwelijks. Ook als ze in hogere elftallen komen is het belangrijkste nog altijd: lol maken met hun vrienden en samen een avontuur aangaan.” 

"Een levendige vereniging gaat boven het blindstaren op de positie en uitstraling van de eerste teams”

Brenninkmeijer gelooft dan ook niet in de vaak rigoureuze scheiding van selectieteams en de elftallen die daarachter komen. Waar de fine fleur van de vereniging zo vaak traint en de druk al op vroege leeftijd opvoert tot vroegtijdige uitval en blessures aan toe, worden de mindere goden op een achterafveldje aan hun lot overgelaten. Dat kan grote gevolgen hebben voor hun motivatie. 

“Terwijl uit onderzoek blijkt dat de meeste kinderen om precies dezelfde reden aan sport doen. Ze willen allemaal beter worden in een omgeving die hun inspireert. Winnen komt meestal niet op de eerste plaats. Bestuurders dienen zich te realiseren dat het primair gaat om de ontwikkeling van individuen. Een levendige vereniging gaat boven het blindstaren op de positie en uitstraling van de eerste teams.” 

"Als je aan topsporters vraagt waar hun gouden medaille ligt weten ze het vaak niet"

Landskampioen
Brenninkmeijer weet vanuit zijn topsportachtergrond waar hij over praat. Hij was jarenlang technisch en later commercieel manager bij Hockeyclub Amsterdam, de oudste hockeyclub van Nederland met de meeste landskampioentitels. Successen beleefde hij genoeg. 

XL36hockeyverenigingenLutgerBrenninkmeijer-2“Weet je wat zo frappant is? Als je aan topsporters vraagt waar hun gouden medaille ligt weten ze het vaak niet, maar over het trainingskamp dat er aan vooraf ging kunnen ze je alles vertellen. Dat geef maar weer aan dat de weg ernaartoe vaak belangrijker is dan het resultaat.” 

Zelf staat hij al een tijdje niet meer als trainer op het veld. Hij voelt zich er niet meer thuis, onder andere omdat ouders voortdurend in de nek hijgen. “Ik kan niet meer begeleiden zoals ik het wil. Ik weiger me aan te passen aan alles wat ouders van me verlangen.” 

Prestatiedruk
Brenninkmeijer signaleert een steeds grotere prestatiedruk op steeds jongere leeftijd en komt met een opvallende verklaring. Omdat er per gezin steeds minder kinderen geboren worden, moeten ze zich op steeds meer terreinen onderscheiden. Vroeger kon de een fantastisch piano spelen, was de ander goed op het sportveld en blonk weer een ander uit op school. Die tijd is voorbij. Nu wordt iedere beweging van het kind nauwlettend in de gaten gehouden. 

“Mijn vader komt uit een gezin met negen kinderen. Denk je echt dat zijn ouders iedere week langs de lijn stonden en de wedstrijd uitgebreid gingen evalueren? Ze zouden knettergek geworden zijn.”

"De goede bestuurders realiseren zich dat ze er niet voor zichzelf zitten, maar dat ze hun vereniging verder willen helpen"

Stel leden centraal
Verandering van de gang van zaken binnen verengingen zal tijd kosten en Brenninkmeijer zal niet beweren dat hij de wijsheid in pacht heeft, maar hij vindt wel steeds vaker een luisterend oor. Er zijn verenigingen die terug naar de kern willen en bestuurders die zich bewust zijn van hun rol. “De goede bestuurders realiseren zich dat ze er niet voor zichzelf zitten, maar dat ze hun vereniging verder willen helpen. Wat dat verder is, laat ze het daar samen met de leden over eens worden. Want de vereniging dient er te zijn voor iedereen. Kortom, stel niet de cijfers maar de leden centraal!” 

Voor meer informatie: artikelen over talentontwikkeling op hockey.nl

« terug

Reacties: 1

Huibert Brands
02-11-2017

Spijker op zijn kop wat mij betreft! Leren presteren kan elk kind verder helpen in het leven, maar dat geldt voor alle kinderen op elk (hun eigen) niveau. Daarin zo nadrukkelijk onderscheid maken als nu vaak in de praktijk gebeurt, zou je zelfs discriminatie kunnen noemen... Ouders die 'hun talentje' met alle geweld in het eerste willen hebben, vragen bijna om de rest te discrimineren?

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst