Skip Navigation LinksHome-Nieuws-Nieuwsberichten-Nieuwsbericht

Geridderde NSP-directeur nog niet bezig met afscheid nemen

door: Thomas van Zijl | 20 april 2017 

“Het voelde goed, heel goed”, zegt directeur Marina Witte van de Stichting Nederlandse Sport Pers (NSP) over het moment dat ze werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Ze dacht dat burgemeester Aboutaleb spontaan een kijkje kwam nemen in de perskamer van de Marathon van Rotterdam, toen ze plotseling zelf in het centrum van de aandacht kwam te staan. Witte neemt dit jaar na 28 jaar afscheid van de NSP, maar heeft nog altijd onuitblusbaar veel energie. 

XL14-NSP-MarinaWitte-1cVrienden, bestuursleden, collega’s, het begon Witte ineens te dagen dat iedereen in het complot zat, toen de burgemeester over Zijne Majesteit en daarna over haar verdienste als NSP-directeur begon. Ze verrichte daar eind jaren tachtig pionierswerk om de belangen te behartigen van journalisten en fotografen die werkzaam zijn in de sport. 

"Veel mensen", zegt Witte, "denken ten onrechte dat wij een loket zijn waar ze een kaartje kunnen scoren voor belangrijke sportevenementen. Dat is niet waar. De NSP-kaart is de enige erkende beroepskaart voor sportjournalisten en –fotografen in Nederland en die moeten we beschermen. Iedereen mag zich hier journalist noemen, die kaart is een van de weinige dingen waar we op kunnen terugvallen.” 

Deadline bepalend
Voor YouTubers, vloggers en andere representanten van de nieuwe media is geen plek bij de NSP. Er is volgens Witte een groot verschil tussen vrijblijvend een filmpje maken en de druk om een deadline te halen. “Journalisten moeten gewoon hun werk kunnen doen, daarbij niet gehinderd door anderen die in de weg lopen en de broodjes opeten.” 

“Bij journalisten draait het om tijd, alles moet snel gebeuren, want die deadline hijgt in hun nek"

Toen Witte begon bij de NSP waren de werkomstandigheden voor sportjournalisten bij met name voetbalwedstrijden vaak abominabel. De perstribune werd geregeld bevolkt door vrienden en familie van de spelers, verzorgers en trainers. Journalisten voelden zich genoodzaakt om met een blocnote in de hand op de trap plaats te nemen. De situatie is inmiddels verbeterd, maar vereist nog wel permanent aandacht. Witte ziet bijvoorbeeld geregeld dat journalisten in een verre uithoek bij elkaar worden gezet. Het uitzicht op het veld is dan niet best. En dat terwijl er bij de bouw of verbouwing van een stadion duidelijke afspraken gemaakt. Maar als zich op het laatste moment een grote sponsor meldt, dan schuift de pers op richting de cornervlag. Het blijft overigens niet bij een plek op de tribune, de hele routing in het stadion is belangrijk. 

“Bij journalisten draait het om tijd, alles moet snel gebeuren, want die deadline hijgt in hun nek. Dus zonder omweg naar de mixed zone kunnen is wel zo prettig. En in het beste geval is er een eigen in- en uitgang.” 

XL14-NSP-MarinaWitte-2Sporters afgeschermd
Gelukkig zijn er steeds meer organisatoren die het belang van goede verslaggeving inzien en zeker de kleinere evenementen zijn sowieso blij als zij journalisten mogen verwelkomen. Vaak nemen ze voorafgaand aan de wedstrijd of het toernooi al contact met Witte op om te informeren wat er nodig is om de pers zijn werk te laten doen. Toch is in de loop der tijd niet alles ten goede gekeerd. Sporters zijn steeds beter afgeschermd of niet bereid journalisten te woord te staan. Voetballers lopen met hun koptelefoon op voorbij. Een heel verschil met schaatsers die, hoe groot de teleurstelling soms ook is, altijd beschikbaar zijn. Speciale aandacht vraag Witte voor de sportfotografen. 

“Dat vak is op sterven na dood, de meesten zijn al ZZP’er. Er is bijna geen krant meer met een eigen fotoredactie. De tarieven zijn beschamend. Ik beschouw het als mijn plicht in ieder geval te vechten voor een goede werkpositie en dito faciliteiten. Gelukkig staan grote bonden als de KNSB en KNVB daarbij geheel aan mijn zijde.” 

"Er zijn mensen die zeggen: Marina is de NSP en de NSP is Marina. Misschien is dat de afgelopen jaren wel een beetje zo gegroeid, maar niemand is onvervangbaar”

Onuitputtelijk
Er is nog veel te doen en wie Witte hoort praten heeft geen moment het idee dat ze als NSP-directeur aan haar laatste maanden bezig is. “Ik voel me bijna onuitputtelijk en die Ridderorde is natuurlijk ook wel een bewijs dat ik echt iets heb neergezet. Ik ben nog helemaal niet aan het afscheid nemen.” 

Toch zit dat er aan te komen voor Witte, die in september stopt. Over wie haar opvolger moet worden, spreekt ze zich niet uit. Het belangrijkste is dat hij of zij van zaken weet en goed voor de belangen van de inmiddels meer dan zevenhonderd aangesloten journalisten en fotografen opkomt. Het is soms lastig iets te regelen voor een beroepsgroep zonder geld, maar dat blijft keihard nodig. Die taak is ook anderen toevertrouwd. “Er zijn mensen die zeggen: Marina is de NSP en de NSP is Marina. Misschien is dat de afgelopen jaren wel een beetje zo gegroeid, maar niemand is onvervangbaar.” 
 
Voor meer informatie: www.nsp.nl

« terug

Reacties: 0

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst