Skip Navigation LinksHome-Achtergronden-De blik van buitenstaanders-Item

"De sportwereld zit te veel gevangen in de bondsstructuren" 11 september 2018


Voormalige beleidsbepalers in de sportwereld kijken terug

Ooit werkten zij met volle passie in de sport. Als directeur van een sportbond, als voorzitter daarvan of werkend voor een andere sportorganisatie. Op een zeker moment verlieten zij die sportwereld en kozen ze voor een carrièreswitch naar een ander domein. Waarom maakten zij die stap? Hoe is het hen sindsdien vergaan? Hoe kijken zij terug? Wat kan de sportwereld leren van passanten die nu hun professionele sporen op een ander vlak verdienen?

Vandaag de blik van Peter Notten, in de sport onder meer werkzaam geweest als voorzitter van de stichting Marathon Eindhoven en als directeur van de basketbalbond.

Curriculum vitae Peter Notten

Werk in de sport
  • 1977 - 1990: sportverslaggever bij Omroep Brabant, NCRV en NOS
  • 1979: beleidsmedewerker Sportraad Noord-Brabant 
  • 1980 -1988: plv. directeur Sportservice Noord-Brabant 
  • 1987 - 1990: docent Sportmanagement NHTV (Breda)
  • 1988 - 1990: hoofd In- & Externe Betrekkingen bij KNLTB 
  • 1990 - 2001: directeur Nederlandse Basketball Bond
  • 1998 - 2002 lid IWBF-wereldbestuur (London)
  • 1999 - 2004: (vice-)voorzitter Sportservice Noord-Brabant/Olympisch Steunpunt Brabant
  • 2006 - 2015: voorzitter van de stichting Marathon Eindhoven
     
Werk buiten de sport 
  • 2002 - 2017: bestuursvoorzitter bij Korein Groep BV
  • 2012 - heden: lid Raad van Toezicht bij De Ontdekfabriek
  • 2013 - 2018: lid Raad van Toezicht bij De Meent Groep
  • 2017 - heden: zelfstandig adviseur
  • 2018 - heden: voorzitter Raad van Toezicht SKOzoK (onderwijsstichting)
  • 2018 - heden: interim-bestuursvoorzitter van WIJeindhoven

1. Waarom heb je destijds besloten in de sportwereld te gaan werken, hoe ben je erin terecht gekomen?
“Als tiener was ik een redelijk talentvolle - in elk geval fanatieke - basketballer en liet met het HBS-B diploma op zak mijn studiekeuze afhangen van de combinatiemogelijkheden met mijn dagelijkse trainings- en wedstrijdprogramma. In de behoefte naar toepassing van werktuigbouwkunde in medische wetenschappen werd het de opleiding Werktuigbouwkunde aan de TU Eindhoven. Uiteindelijk boeide dat te weinig en werd ik geattendeerd op de nieuwe studie Bewegingswetenschappen aan de VU Amsterdam. Omdat de doctoraalfase daar deels nog uitgevonden moest worden, combineerde ik dit met Bestuurskunde aan de GU (Universiteit van Amsterdam) en om geld te verdienen met sportverslaggeving als freelancer bij eerst Omroep Brabant en vervolgens gecombineerd met NCRV- en NOS-radio.” 

“Bij het leiding geven aan een democratisch ingerichte - maar superambitieuze - sportbond, maak je gedurende twaalf jaar intern meer vijanden dan vrienden”

“Toen de provincie Noord-Brabant werk van sportstimulering wilde gaan maken en er een vacature ontstond voor beleidsmedewerker werd ik daarin benoemd. In die job kon ik tevens mijn afstudeeronderzoek inplannen: ‘Ontwikkeling van sportieve recreatie/recreatiesport binnen sportverenigingen in Brabant’. Die tijd, prachtig. In 1979 bereidden we met drie collega’s het nieuwe instituut Sportservice Noord-Brabant voor en vormden vanaf de start in 1980 daar de leiding.”

BlikBuitenstaanderPeterNotten-1“Daarnaast ging in ik sportvakbladen publiceren en werd door het NHTV gevraagd het vak sportmanagement op te zetten en te gaan doceren. Door de toen net aangetreden KNLTB-directeur werd ik gepolst of ik interesse had om naar Hilversum te komen, hetgeen ik uiteindelijk gedaan heb en daarmee onder meer aan de basis van het ATP-toernooi in Rosmalen heb gestaan. Toen ik twee jaar later getipt werd voor de functie van directeur van de basketbalbond (NBB) kon ik dat niet weerstaan, tot ongenoegen van de KNLTB-voorzitter.”

2. Waarom heb je besloten om de sportwereld te verlaten?
“Het werk zoals ik dat bij de NBB deed, was eigenlijk 24/7 en een heel jaar lang. Bij het leiding geven aan een democratisch ingerichte - maar superambitieuze - sportbond, maak je gedurende twaalf jaar intern meer vijanden dan vrienden, vooral omdat je aan de hobby (!) of het salaris van beoefenaren en functionarissen zit. Maar je ontmoet ook clubs, media, makelaars en rayonbaronnen die het zelf voor het zeggen willen hebben. En dat kan niet, tenminste, als je optimaal succes wilt boeken voor breedte- en topsporters. Als je dat desondanks toch allemaal bij elkaar wist te brengen, waren daar nog de Bondsraad en de Algemene Vergaderingen. Bij elke vergadering werd omwille van de democratie het kansrijke plan iets slechter gemaakt. Uiteindelijk moest je dan aan dat geamputeerde plan weer enthousiast leiding gaan geven. Ik heb dat jarenlang met veel plezier gedaan, maar na twaalf jaar was het op.”

“Het kwaad was geschied, mijn positie binnen de basketbalbond was niet lang meer houdbaar: er kan immers niks belangrijkers zijn dan basketbal”

“Ik wilde het als eind veertiger ook wel eens in een andere sector proberen. Dat leek de gezondheidssector te worden. Een GGZ-instelling wilde mij met spoed tot hun directeur benoemen. Mijn voorwaarde was dat ik nog wel eerst met het MT kennis zou kunnen maken. Uit loyaliteit informeerde ik de NBB-voorzitter reeds vertrouwelijk. Die deelde het nieuwtje echter met het bondsbestuur en vandaaruit zat er een lek naar de media. De dag voor de publicatie had ik mij echter, na een schokkend gesprek met dat MT, om die reden uit de procedure teruggetrokken. Het kwaad was toen geschied, mijn positie binnen de NBB was niet lang meer houdbaar: er kan immers niks belangrijkers zijn dan basketbal. Een paar maanden later scheidden onze wegen en maakte ik de overstap ‘van de lange zwarte mannen naar de kleine blanke kindertjes’, de kinderopvang.” 

BlikBuitenstaanderPeterNotten-23. Ben je totaal ander werk gaan doen of zijn er in essentie niet zo veel verschillen?
“Net als sport behoorde kinderopvang tot de portefeuille van de toenmalige staatssecretaris Margo Vliegenthart, met wie ik - vanuit met name onze inspanningen voor rolstoelbasketbal en pleintjesbasketbal - een constructieve relatie onderhield. Door mijn contacten met haar wist ik er iets van. Ze had namelijk de opdracht om het aantal capaciteitsplaatsen in Nederland fors te vermeerderen. Daar was veel geld voor beschikbaar en ze vroeg mij en enkele andere bondsdirecteuren tijdens de Olympische Spelen in Sydney wat wij daarin zouden kunnen betekenen. Een boeiende branche met veel dynamiek en een wetgeving op komst.”

“In essentie ging het in mijn opdracht als bestuursvoorzitter opnieuw om strategie bepalen en een organisatie leiden van toen circa zeshonderd medewerkers. Dat is gelukt. Onlangs heb ik afscheid genomen van Korein Groep BV met bijna 2500 medewerkers en een omzet van ruim 80 miljoen euro. Ook die job staat of valt met visie, de interne drive en relatieve rust die je kunt creëren en daardoor de relatie van de talloze stakeholders kunt opbouwen en onderhouden.”

4. Waarin verschilt meer in het algemeen werken in de sportwereld van werken in je huidige omgeving?
“Er zijn drie belangrijke verschillen: 

  • een professionele niet-democratische structuur, met overigens veel ruimte voor medewerkers, cliënten en samenwerkingspartners;
  • geen last van manipulaties door spelersmakelaars, rayonbaronnen en media;
  • 96 procent vrouwen.

"Een heerlijk professionele omgeving waar voor een bestuursvoorzitter snel meters te maken zijn met een professionele Raad van Commissarissen op afstand en overigens ook een cliëntenraad met verzwaard adviesrecht. Daardoor is er nauwelijks intern geneuzel. Met name bij de NBB was ik zo’n beetje de helft van mijn lange dagen bezig om voor de lieve vrede interne strijdjes tussen belanghebbenden te verhelpen. En ambitieuze plannen kwamen in de leemlagen van de democratie terecht, verslechterden daardoor van kwaliteit en misten het juiste momentum.”

“In de sportwereld wordt de illusie hoog gehouden dat ‘de leden’ het voor het zeggen hebben, terwijl van alles bedacht wordt om de inbreng van leden te minimaliseren”

“De manier waarop ik bij Korein Groep BV reorganisaties heb kunnen doorvoeren, overnames heb gedaan en het portfolio heb verbreed, was in de omgeving van een sportbond nooit gelukt. Tijdens mij voorzitterschap van de stichting Marathon Eindhoven, Brabants grootste jaarlijkse sportevenement, hebben we daar een professionalisering doorgevoerd die het event, de stad en de deelnemers geen windeieren heeft gelegd. En toen we daarmee aan onze grens zaten hebben we in 2014 een mooie constructie met Golazo BV ontworpen: het event kan verder professionaliseren en zich doorontwikkelen, terwijl de stichting de licentie- en exploitatierechten nog in bezit houdt.”

5. Zie je ook overeenkomsten tussen je huidige werkomgeving en die van de sportwereld?
BlikBuitenstaanderPeterNotten-3“In beide gevallen werk je met en voor zeer betrokken mensen. Betrokken op hun álles, namelijk hun hobby. In beide gevallen heb je een opdracht voor de samenleving en geef je leiding aan een maatschappelijke onderneming. Alleen is dat laatste in de Nederlandse sportwereld helaas niet zo georganiseerd. Daar wordt de illusie hoog gehouden dat ‘de leden’ het voor het zeggen hebben, terwijl van alles bedacht wordt om de inbreng van leden te minimaliseren. Al die leemlagen en functionarissen met persoonlijke agenda’s geven vervuiling en dus geen optimaal resultaat. En dat is jammer voor de beoefenaren.”

6. Als je met de kennis en ervaring van nu terugkijkt naar toen, wat zou je dan anders gedaan hebben toen je nog in de sport werkte?
“Niet veel anders. Toen ik na acht jaar NBB een mooi aanbod kreeg bij een andere sportorganisatie had ik dat misschien moeten doen, maar met de beperkt beschikbare middelen heb ik er in die tijd voor de sport volgens mij het optimale uit gehaald. Tijdens ALV’s had ik mijn mimiek misschien toch nog iets beter onder controle moeten houden. Het was tactisch niet handig dat ik de broer van Mart Smeets bedankte voor zijn diensten.”

“Van één actie heb ik spijt en dat is dat ik in mijn ambitie om het topbasketbal te verzelfstandigen bij de inrichting van de stichting Nationale Basketball Top te veel vertrouwde op de daar aangetreden voorzitter. De toenmalige door mij benoemde staf van de nationale ploeg - onder leiding van Toon van Helfteren – werd daardoor ten onrechte geschoffeerd en geslachtofferd, terwijl Toon bewezen had - en dat nog steeds doet - van grote waarde voor de Nederlandse basketbalsport te zijn.”

“Sport kan voor mensen heel veel betekenen, maar zodra het geïnstitutionaliseerd wordt, gaat het om verkeerde aanwending van geld en macht”

7. Aan wie met wie je gewerkt hebt in de sportwereld denk je met veel genoegen terug en waarom?
“Best met veel collega’s, zowel op bureaus als in clubs, media, overheden, bedrijfsleven, internationale organisaties. Zeker ook collega-bondsdirecteuren. Namen?

  • Jan Loorbach: competent, gezaghebbend, straight, humor;
  • Gerrit Zwezerijnen (+): gedreven, betrokken, onstuitbaar, commercieel;
  • Frank van den Wall Bake: autoriteit, visie, netwerk;
  • Marcel Sturkenboom: medestudent, ambitieuze collega;
  • Joop Alberda: gedreven, overtuigend, bouwer, betrouwbaar;
  • Johan Steensma (+): autoriteit, netwerk, stijl;
  • Jan Berteling: diplomaat in hart en nieren;
  • Meindert van Veen: álles voor basketbal;
  • vanuit de media de Mart Smeets uit de beginjaren negentig, Kees Jansma (NOS) en vanwege hun integer vakmanschap: Jur Rutjes (RTL), Coen Vemer (Volkskrant), Andy Houtkamp (RTL/Nike), Maarten Ducrot (NOS); 
  • en mijn rechterhanden, met name Mirjam Kuper en Marjon Geurts.

Ach, ik kan nog wel uren doorgaan, te veel om op te noemen.”

8. Wat kan de sportwereld volgens jou leren van de wereld waarin je nu werkt?
BlikBuitenstaanderPeterNotten4“Wij zijn iets te trots op onze ‘democratische’ sportstructuur. Ik ben ervan overtuigd dat onze sportwereld te veel gevangen zit in de bondsstructuren. Het is net als met religie: het kan voor mensen heel veel betekenen, maar zodra het geïnstitutionaliseerd wordt, gaat het om verkeerde aanwending van geld en macht. Dat wordt nu vergoelijkt onder het mom dat de leden de baas zouden zijn. Naar mijn mening dient de sport geleid te worden als een maatschappelijke onderneming. Niet dat het daarmee automatisch meteen allemaal goed is, maar het wordt wel slagvaardiger. En áls de leiding niet deugt, is dat veel sneller duidelijk en adequaat ingrijpen mogelijk; de schade wordt beperkt.

Begrijp me goed: daarmee geen kwaad woord over vrijwilligers, die moeten we koesteren, want zij kunnen binnen de professionele omgeving van zo’n maatschappelijke onderneming goud waard zijn.”

9. Denk je ooit nog eens terug te keren in de sportwereld?
“De beste jaren van mijn leven heb ik aan de sport gegeven: als supporter, beoefenaar, clubbestuurder, sportverslaggever, onderzoeker, publicist, beleidsmedewerker, event-director, docent, bondsdirecteur, (inter)nationaal sportbestuurder, sponsor, marathonvoorzitter en vader van twee kinderen. Dat had ik allemaal nooit willen missen. Het leverde plezier, voldoening en een netwerk op waarvan ik nog steeds nut ondervind.”

“Een bescheiden terugkeer op bestuurlijk niveau of als adviseur, sluit ik niet uit, temeer er op dit moment voor beide weer een uitnodiging ligt…”

Volgende keer in de rubriek 'De blik van buitenstaanders': Jos Kusters, o.m. voormalig directeur van de zwembond.
Oproep
Naar wiens carrièreverloop na zijn/haar vertrek uit de sportwereld ben je benieuwd? Wat zou zijn/haar visie op de sportwereld zijn nu hij/zij wat afstand heeft genomen? Kortom, wie zou je graag zien in deze rubriek? Suggesties met namen zijn welkom, stuur ze naar info@skxl.nl o.v.v. 'De blik van buitenstaanders'.

« terug

Reacties: 2

Ben Ponsioen
11-09-2018

Helemaal eens met Peter Notten; de NBB zit nog steeds gevangen in een verstikkende bondsstructuur met zijn afdelingen, NMT, DBL en DL 

Jammer dat jouw plannen ( en ook de mijne) destijds niet gerealiseerd zijn. Ben Ponsioen

Wiltfried Idema
13-09-2018

Notten is een fraai specimen van in de vaderlandse sportwereld te veel aanwezig zijnde namaak-regenten die denken alles beter te weten. Vaak overbetaald door hun sportkoepels wentelen zij zich in hum zelfgenoegzame ijdelheid en arrogantie en vinden verantwoording afleggen aan een democatisch gekozen bestuur een nodeloze kwelling. Dat er dan ook nog een ALV bestaat waaraan het Bestuur verantwoording moet afleggen is helemaal onbestaanbaar binnen hun burgermansdenkraam.     

Mij lijkt het prima dat de plannen van Ponsien en Notten niet zijn doorgegaan! 

Vaak ontlenen deze lieden hun maatschappelijke positie aan die in de sport. Het verbaast mij dan ook niet dat Notten '...een bescheiden terugkeer op bestuurlijk niveau of als adviseur..,' niet uitsluit. Als een ware Prof. Akkermans is hij hiervoor ook al gevraagd...

Pays-Bah!

Reactie toevoegen

Naam*
E-mailadres*
Reactie*
Stuur mij een e-mail als er een nieuwe reactie wordt geplaatst