Met de Olympische en Paralympische Spelen in London in het vooruitzicht wordt 2012 per definitie een sportief hoogtepunt. De prestatiecyclus is immers in steeds grotere eenheden van vier, acht soms zelfs twaalf jaar van voorbereiding gericht op het verwerven van Olympisch heldendom. Maar laten we het EK voetbal en het WK wielrennen in ons eigen land niet vergeten. Kortom we gaan weer een mooi sportjaar tegemoet. Het afgelopen jaar geeft een goede indicatie van waar we staan. Uitzonderlijk en aansprekend is de prestatie van het nationaal honkbalteam. Het tegenovergestelde is het geval bij andere teamsporten zoals waterpolo, handbal en volleybal. Terwijl binnen de honkbalsport structureel wordt ingezet op de programma’s voor talentontwikkeling, de nationale competitie én de buitenlandse Nederlanders, dreigen handbal en volleybal door gebrek aan beleid en continuïteit definitief van het wereldpodium te verdwijnen. We verliezen door het wegvallen van de teamsporten overall positie. Honkbal is voorlopig niet-Olympisch en alleen de vrouwen van het handbal en volleybal hebben nog een kleine kans om via de achterdeur London te bereiken. Met de ‘Ajax story’ als summum helpen ook bestuurlijke spierballentaal, reorganisaties en opvallende ontslagen dan niet. Die leiden de aandacht alleen maar af van de werkelijke uitdaging. Het lef van sportorganisaties om sportief te ondernemen door een doordacht punt op de horizon te zetten en daaraan vast te houden.
Wensen
Mijn wens voor 2012 is dat we in de sport echt gaan doen wat we al jaren zeggen. Een sportieve prestatie en presentatie in London die er niet om liegt. Kiezen voor het Olympisch Plan 2028 zonder aan het eigen belang te hechten of politiek te bedrijven. Amsterdam als naamgevende stad; de rest van Nederland als participant en ambassadeur. Aansprekende evenementen in top- en breedtesport. Bewegingsonderwijs en sport als vak terug op alle scholen. Gehandicaptensport op alle niveaus geaccepteerd en geïntegreerd.
Goede voornemens
Mijn keuze om het afgelopen jaar een sabbatical in te voegen is een prima gelegenheid geweest om via studie, stage en sport nieuwe energie en ideeën te krijgen. Natuurlijk heb ik met overtuiging meer vrije tijd gespendeerd aan mijn bestuurlijke taken bij Jeugdsportfonds provincie Utrecht, Nieuw Welgelegen Utrecht en Gehandicaptensport Nederland. Mijn voornemen is als bestuurder en manager bij te dragen aan de doorbraak die nodig is om van Nederland een echt Sportland te maken. Geen woorden maar (ook eigen) aantoonbare daden. Het verbeteren van mijn persoonlijke records op de Halve van Utrecht (mei) en de 7 Heuvelenloop (november) hoort daarbij.
